تاریخ ارسال : ۱۶ بهمن ۱۳۹۶ (3 هفته پیش) ساعت : ۱۲:۵۵ ب.ظ ۱ نظر
Print Friendly

اندوه یک پیاده راه

کاشان نیوز-محمود ساطع: شده است از سالی پیش تاکنون، گذارتان افتاده باشد به خیابانی که جوی و درخت و پیاده‌روی‌اش را حذف و مثله کردند. جدول‌هایش را کندند و تنگ دل خانه‌ها کاشتند. خیابان را پهن کردند تا ماشین‌ها، آسان‌تر عبور کنند و آسان‌تر زیاد شوند؟
تقاطع خیابان مدرس به بلوار مفتح، اواخر زمامداری شهردار محترمِ پیشین، شخم خورد. جوی آب با تک‌وتوک درخت آن حذف شد و تأسف‌بار آن‌که در اوایل دوره مسئولیت مدیران جدید، آسفالت و تکمیل شد. بنا به هر دلیل یا بی‌دلیلی، درگذشته، بر و کف بسیاری از بناهای این خیابان خطا داده‌شده ست. کف مغازه‌ها، از پیاده‌رو بالاتر بوده و موجب شده پلکان‌های فلزی ورودی‌شان، نیمی از عرض پیاده‌راه را بگیرند. تیرهای چراغ‌برق و سایر تابلوهای تبلیغاتی و هشداردهنده را هم به آن اضافه کنید. نتیجه آن‌که عرض پیاده‌رو در بعضی نقاط، کمتر از پنجاه سانتیمتر ‌شده است.
می‌خواهم بپرسم این بی‌توجهی به نظام حرکتی افراد پیاده، در کجای دانش شهرسازی معاصر تائید می‌شود؟ و می‌خواهم بپرسم آیا تمام مسئولیت خطاهای موجود در یک سیستم، تنها متوجه یک شخص می‌شده یا می‌شود؟ مجموع ده‌ها معاون، مشاور و شهرساز محترمی که در اداره‌ی شهری مشارکت کرده و می‌کنند، در چگونگی انجام پروژه‌‌ها، نقشی بر عهده نداشته یا ندارند؟ آیا مدیران محترم تازه آمده، گمان نکردند این خیابان نیز، به درخت نیاز دارد. شده است در شهری که تابستان‌هایش، گرمای هوا به بالای چهل درجه می‌رسد، ‌خیابان و پیاده‌رو، هیچ سبزی و سایبانی از درخت نداشته باشد؟
از بلوار مفتح و تقاطع مدرس،‌ سمت بلوار مطهری می‌آیم. صرف‌نظر از این‌که بر و کف در این بلوارِ سه دهه ساخت نیز به‌واسطه‌ی تغییر جوی و جدول و آسفالت‌ریزی‌های مجدد تغییر کرده، نظام حرکت پیاده در جاهایی کاملاً قطع می‌شود. نادرترین و شگفت‌انگیزترین اتفاق، ‌در ورودی خیابان تربیت به بلوار مطهری رخ‌داده است. سالی‌ست صاحب ملکی که به گودبرداری زمینش مبادرت ورزیده، کاملاً عرض پیاده‌راه را بسته و عابران می‌بایست به‌سختی از جوی گذشته و از خیابان تردد کنند؛ و عجیب این‌که هیچ نهاد ناظری از شهرداری ناحیه و منطقه و شهر، در قبال به بن‌بست کشاندن و بستن پیاده‌‌راه، اقدامی نکرده است.
از بلوار مطهری به پیاده‌راه‌های دیگر شهر سرک بکشیم. واقعیت آن است که صرف‌نظر از چند خیابان منتهی به چهارراه،‌ و تک‌وتوکی دیگر، تمام پیاده‌رو‌های شهر کاشان، نیازمند ساماندهی است. قریب به‌اتفاق شهرهای جهان، می‌کوشند پیاده‌راه‌های شهری و برون شهری‌شان را وسعت ببخشند؛ اما کاشان، دور از داشته‌های عالمانه‌ی شهرسازی معاصر، با ناداری، راه خویش را می‌پیماید و رفتار مدیران و مردمانش ‌شده است خیابان‌هایی که با ماشین انباشت‌شان کنند. بی‌‌هیچ دغدغه‌ای برای پیاده‌راه و پیاده‌هایش و بی‌هیچ خطی از آن دوچرخه‌هایش.
شهری که چند دهه بعد، جمعیت کهن‌سالش چندبرابر می‌شود، خانه‌هایش تخریب و آپارتمان‌های قدونیم‌قد جایش را می‌گیرد و درنتیجه، جمعیتش هم چندبرابر می‌شود، با این پیاده‌راه‌های نیم‌متری چه خواهد کرد؟ آیا عبور سالمندان، افراد کم‌توان جسمی و نابینایان، در چنین پیاده‌رو‌هایی امکان‌پذیر بوده و خواهد بود؟
از پیاده‌روهای حداقلی و خیابان‌های انباشتگی شده از ماشین، سری به کوچه‌های شهر بزنیم. مفهوم کوچه، با همه‌ی دارندگی و برازندگی‌‌اش در عرصه‌ی تاریخی، از کوچه‌باغ‌های نیشابور تا کوچه‌باغ‌های محلات هر شهری چون کاشان، عرصه‌ی تاخت‌وتاز وسایل نقلیه موتوری شده است. امری به‌ظاهر اجتناب‌ناپذیر که موجودیت نظام عبور و مرور را به‌شدت دگرگون کرده است. خیل بی‌شماری از کوچه‌های شهر، با عقب‌نشینی‌های داده و نداده‌شده و با دست‌اندازی و تردد ماشین‌ها، میان مفهوم کوچه یا خیابان مردد مانده‌اند. از کوچه‌ی تقدیسی تا کوچه‌ی صاحبقدم. از کوچه‌ی مسجد سلمان تا هرکجای دیگر شهر. بی‌گمان آن‌قدر خوشبین نیستم تا گمان کنم به سالی، دهه‌ای سامانی یافته خواهد شد برای این‌همه نابسامانی؛ اما باور دارم هرگونه تغییر در حوزه‌ی زیستی، با تغییر در حوزه‌ی اندیشگی فراهم‌آوری می‌شود. حالا به سالی نه، دهه‌ای شاید.
این نوشتار می‌خواهد از شما دعوت کند به کوچه و خیابان‌هایمان بیندیشیم. با مهم انگاشتن و بهسازی پیاده‌راه‌هامان، به توسعه فرهنگ پیاده‌روی یاری رسانیم و از سوی دیگر با فهم و فرهیختگی، نظام ذهنی و اندیشگی‌مان را درباره‌ی آمدوشدهای شهری تغییر دهیم. کاشان، شهریست بافته به هم در بستری هموار با شیبی ملایم که می‌توان علیرغم خطرات خیابان‌‌هایش، در بسیاری از روزها و شب‌های سال، با دوچرخه در آن راند یا پیاده در آن رفت. شهری که می‌توان با زمانی کمتر از ساعتی پیاده‌روی از سویی به‌سوی دیگرش رسید. از خانه‌ به مقصدی در بازار، یا مدرسه یا محل کار. با دوری‌گزینی در استفاده از ماشین، به کوچه و خیابان احترام بگذاریم. اندوه پیاده‌راه‌هامان را دریابیم و فضایی بیافرینم تا کنش و رفتارمان بافهم و مسئولیتی اندیشگی‌تر همراه گردد. این نوشتار می‌خواهد از شما دعوت کند با اصلاح پیاده‌روهایمان، با دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی، قامت انسانی و پیاده‌مدار شهر را به کاشان برگردانیم.

لینک خبر: http://kashannews.net/?p=69911
مطالب مرتبط

  • یک شاگرد بهمن ۱۶, ۱۳۹۶ (3 هفته پیش) - ۷:۵۶ ب.ظ - پاسخ دادن

    مطلب کاملا هوشمندانه ای بود
    بسیار ممنونم جناب ساطع عزیز
    تا نگرش مدیران شهری بویژه شهردار محترم نسبت به این موضوعات از جمله شهر انسانگرا تغییر پیدا نکند، نه سالها و دهه ها بلکه قرن ها هم بگذرد شاهد تغییر شهر ماشینی به شهر انسانی در کاشان عزیزمان نخواهیم بود

    (0)(0)
  • دیدگاه شما

    لطفا مقدار صحیح را در کادر زیر وارد نمایید: