تاریخ ارسال : ۰۳ فروردین ۱۳۹۷ ساعت : ۹:۰۹ ق.ظ ۰ نظر
Print Friendly
قیصر، آژانس شیشه‌ای، «کانسپت فاشیستی» و دیگر هیچ!

لاتاری؛ فیلمی که در نیامده

کاشان نیوز – امیرحسین ایزدپناه: یکی از فیلم‌های اکران نوروزی امسال، فیلم «لاتاری» از ساخته‌های «محمدحسین مهدویان» است. فیلمی که در آخرین جشنواره‌ی فجر، چندان مورد استقبال داوران جشنواره قرار نگرفت ولی به دلیل برخی اظهارات کارگردان فیلم در برنامه «هفت»، درباره‌ی «شاهنامه»، چند روزی در کانون توجهات فرهنگی و رسانه‌ای قرار داشت.
لاتاری فیلمی است که با وجهی عاشقانه آغاز می‌شود و در ادامه سمت‌وسوی «ایدئولوژیک» می‌گیرد؛ و ازقضا، نه عاشقانه‌اش (باوجودی که عشقی پاک را روایت می‌کند و این تنها نقطه‌ی قوت فیلم است) خوب درآمده و نه از شعارهای سطحی و بی‌محتوای انتهای فیلم، خروجی خوبی به دست می‌آید.
کارگردان در فیلم‌های قبلی‌اش هم نشان داده است که به «ایدئولوژی» رسمی حاکم بر جامعه، علاقه دارد و این حق طبیعی اوست که به هر چیزی علاقه داشته باشد ولی دوستداران سینما هم حق‌دارند که این نگاه را برنتابند. اگر قرار است یک فیلم سینمایی، به قول خودش یکی از مهم‌ترین معضلات جامعه‌یعنی «مُدلینگ» دختران ایرانی به کشورهای حاشیه‌ی خلیج‌فارس و یا قاچاق آن‌ها به این کشورها برای تن‌فروشی را واکاوی کند، باید آن را ریشه‌ای بررسی کند؛ نه اینکه ریشه‌ی آن را در بیرون از مرزها بداند! و بعد هم قهرمان‌های فیلم، «قیصر»* وار و با زیر پا گذاشتن چندباره‌ی قوانین مختلف داخلی و خارجی، خود را مأمور انتقام از عوامل آن بدانند و این جریان هم به لحاظ داستانی و سینمایی، بسیار ضعیف و حتی مضحک، روایت شود! و بخواهد با برانگیختن حس «ناسیونالیستی» قلابی و شعارزدگی‌های گل‌درشت، به هدفش برسد.
می‌توان فیلم را جزئی‌تر تحلیل و نقاط مثبتی هم از آن استخراج کرد ولی تاروپود کلی فیلم این‌قدر ضعیف می‌نماید که دل‌ودماغی برای این کار نمی‌گذارد. مفاهیمی همچون گسست نسل‌های مختلف جامعه‌ی ایرانی، اختلاف طبقاتی و اجتماعی، باندهای فساد و… ازجمله مواردی است که این فیلم می‌توانسته است خیلی بهتر و عمیق‌تر به آن‌ها بپردازد.
موضوع دیگر، شخصیت «موسی» (با بازی‌هادی حجازی فر) در فیلم است که در صورت پرداخت بهتر، می‌شد یک قهرمان کاریزماتیک از آن دربیاید ولی به دلیل پرداخت ضعیف این شخصیت و به‌طورکلی فیلم، چنین نمی‌شود. موسی و مرتضی (با بازی حمید فرخ نژاد) در فیلم لاتاری، همان «حاج کاظم» (با بازی پرویز پرستویی) و «احمد» (با بازی قاسم زارع) فیلم آژانس شیشه‌ای* هستند!
از دیگر نقاط ضعف فیلم، سبک تصویربرداری غیرکاربردی و عجیب آن است. عاملی که در فیلم نخست مهدویان (ایستاده در غبار)، از نقاط درخشان فیلم محسوب می‌شد و گویا کارگردان می‌خواهد آن را «برند» کار خود جا بیندازد، در این فیلم، با توجه به فرم و محتوای فیلم، در جایگاهی که نباید، قرارگرفته است و آن را برای مخاطبین حساس، کمی تا قسمتی اعصاب‌خردکن، کرده است. دوربین روی دست (بدون آن‌که حس واقع‌گرایی آن به مخاطب منتقل شود) و زوم کردن‌های بی‌مورد (مثل فیلم‌برداری‌های مهمانی‌های خانوادگی!)، از فیلم، یک جلوه‌ی بصری کاریکاتوری ساخته است. موسیقی فیلم نیز، نسبتاً تند و زیاد است (از مؤلفه‌های مدرن فیلم خوب، انتقال حس فیلم به مخاطب، بدون کمک گرفتن از موسیقی است) و باوجوداین، بازهم نمی‌تواند چندان در هم‌ذات پنداری مخاطب، موفق باشد.
وقتی فیلمی ضعیف باشد، بازی‌های فیلم هم خوب دیده نمی‌شوند. اگرچه به نسبت ضعف محتوایی فیلم، بازی‌ها، آن‌قدر ضعیف نیست؛ البته به‌جز «جواد عزتی» که انتظار این بازی ضعیف از او نمی‌رفت.
درمجموع، فیلم «لاتاری» بیشتر ِ مؤلفه‌های یک فیلم ضعیف را دارد و فیلمی از هر لحاظ «سطحی» به نظر می‌رسد؛ قرینه به قرینه‌ی نگاه سطحی کارگردان محترم آن به «شاهنامه» که در یک اظهارنظر مبتذل و غیر کارشناسی، شاهنامه را اثری با «کانسپت (مفهوم / ایده / دیدگاه) فاشیستی» دانسته بود! (البته ایشان بعدازآن و در گفتگو با روزنامه اعتماد، سعی کرد جملاتش را اصلاح کند).
……………………………………….
پی‌نوشت: آنچه نگاشته شد، نظر شخصی نگارنده است و بهتر آن بود که پیش از همه‌ی قضاوت‌هایی که در این یادداشت انجام‌شده، عبارت «به نظر من» آورده می‌شد که برای پرهیز از تکرار، اجتناب شد و به‌عنوان توضیح در انتهای یادداشت آورده شد.
……………………………………….
* قیصر؛ فیلمی است که توسط «مسعود کیمیایی» و در سال ۱۳۴۸ ساخته‌شده و منتقدان از آن به‌عنوان یکی از فیلم‌های پیشرو سینمای ایران یاد می‌کنند. «قیصر»، قهرمان فیلم (با بازی بهروز وثوقی)، در مقابل هتک حرمتی که به خواهرش می‌شود، ناامید از قانون و مجریان آن و بدون توجه به مصلحت‌اندیشی‌های خانوادگی، به‌تنهایی تصمیم به انتقام می‌گیرد.
آژانس شیشه‌ای؛ فیلم شناخته‌شده‌ی «ابراهیم حاتمی کیا» (محصول سال ۱۳۷۶) که در آن، «حاج کاظم»، قهرمان فیلم، اعتقاد دارد جامعه از مسیر آرمانی انقلاب ۵۷ دور شده و به‌اندازه‌ای که باید به رزمندگان دوران دفاع مقدس، توجه نمی‌کند؛ پس سعی می‌کند که به‌تنهایی (اگرچه حقوق دیگر شهروندان را زیر پا گذاشته و یا امنیت ملی را به مخاطره اندازد) در مقابل این بی‌عدالتی‌ها، ایستادگی کند.

لینک خبر: http://kashannews.net/?p=70394
مطالب مرتبط

دیدگاه شما

لطفا مقدار صحیح را در کادر زیر وارد نمایید: