تاریخ ارسال : ۳۰ مرداد ۱۳۹۴ ساعت : ۳:۲۳ ب.ظ ۴ نظر
Print Friendly
بزرگان هنری شهر(3)

گفتگو با استاد تقدیسی پیشکسوت طراحی فرش دستباف

غصه ام همین است که بعد از خودم مغازه ام، هنرم بسته شود؛ دارم فکر می کنم که بنیادی ایجاد کنم. برای ایران و فرش آن خیلی زحمت کشیدم، باید کاری بکنم که بعدها بسته نشود.

کاشان نیوز-زهرا رسول زاده: محمد علی تقدیسی با بیش از ۵۰ سال تجربه در طراحی و تولید مرغوب ترین و نفیس ترین فرشهای ابریشم و کرک و ابریشم و تولید سالیانه بیش از ۱۳۰۰ متر مربع فرشهای متنوع با زیباترین و دلنواز ترین طرحهای اصیل همراه با بافتی با دوام و ماندگار از پیشکسوتان هنر طراحی و تقریبا از بازماندگان اندک این هنر در کاشان است.
طرحهای فرش استاد تقدیسی همراه با مرغوب ترین الیاف و زیباترین رنگهای موجود در فرش به دست هنرمندان قالی باف داده می شود تا محصولی نفیس و ماندگار به جهانیان عرضه شود.
گفت و گویی کوتاه با استاد در ادامه می آید:

حاج آقای تقدیسی! از چه سنی شروع به نقاشی کردید؟

از هشت نه سالگی. قدیم بچه های ۷ سال به مدرسه می رفتند. من دوسال اول را بیماری گرفتم. هشت سال دیگر مدرسه ثبت نام نمی کردند. من یازده سالگی به بازار آمدم و از ۱۵- ۱۶ سالگی در دکان کار می کردم. از ابتدا طراحی می کردم حالا همه کارهایم منحصر بفرد خودم هستند.فرش های من امضای خودم را دارند من طرح کاشان را عوض کردم که هم اصیل و هم نو است. چه روزهایی که زحمت کشیدیم؛ چقدر شنبه به بازار آمدیم و جمعه رفتیم. گوشه کارهای موجود در بازار همه تقدیسی نوشته اند و حتی مردم کار به نام من،به مشتریان قالب می کنند.

چه چیزی وجه تمایز کار شما با بقیه است؟

اصالت کاشان را حفظ و نو کردم و کار قشنگ و فانتزی که اعصاب خوردکن نباشد ارائه دادم. در قدیم رنگهای تیره اعصاب خوردکن بود. ترکیب رنگها عوض شده است.

شما کارآفرین هم هستید. درست است؟

بله. خودم تولید فرش دارم. تا هفت هشت سال پیش دویست خانوار بافنده داشتم. الان هم ۵۰-۶۰ تا خانوار داریم. کارمزد کار می کنند و یک مقدار پول را اول می دهیم. ما برای تجارت کردن این کار را نمی کنیم. اگه می خواستیم برای تجارت باشد نباید ۶۵ سال این کار را می کردیم.

شما خانوادگی کار می کنید؟

نه، خودم دوست داشتم. الان جوانها فرق کردند. من دوتا دخترهایم دکتر هستند. یکی داروساز و یکی دندانپزشک. دخترکوچکم هم حسابداری خوانده و فوق می خواند. پسرم مهندس میکانیک است. یکی از پسرهام هم تغذیه خوانده است و مطبش را هم تازه افتتاح کرده است. یکی دیگر هم که پیش خودم است.

غصه ام همین است که بعد از خودم مغازه ام، هنرم بسته شود. دارم فکر می کنم که بنیادی ایجاد کنم. برای ایران و فرش آن خیلی زحمت کشیدم. باید کاری بکنم که بعدها بسته نشود.

بیمه هستید؟

نه.

 از طرف دولت حمایت شده اید؟

خیر.  در بازار به صراف وام می دهند، اما به تولید کننده نمی دهند. زمان دولت قبل نامه نوشتیم و گفتیم ما ده دقیقه وقت می خواهیم که دردمان را به شما بگوییم. گوش نکردند. گفتند بیایید اصفهان، رفتیم فکر کردند پول می خواهیم۵۰ هزار تومان دادند!! در حالی که مساله پول نبود و نیست.

در ایران تولید هرچیزی مشکل دارد. برای فروش که همیشه عده ای هستند. قالی ام پایین می آید کارگرم پول می خواهد  و من می خواهم مواد اولیه بخرم. مجبورم به کسی بدهم  که آنها می فروشند.

قالیبافها خانم یا آقا هستند؟ 

هر دو.

کارگاه ها چطور اداره می شوند؟

خانه هایی هستند که همسایه ها جمع می شوند و باهم می بافند. به اینها می گویند کارگاه. جاهایی هم دستگاه تک درخانه ها هست.کارگاه ها در قم و تبریز است. در کاشان خیلی کم داریم. ما نقشه و جنس و … را تعیین و تهیه می کنیم و به کارگر می دهیم که ببافند.

بافت های خاصی هم دارید؟

بله، بافت ترک هم داریم. البته ریشه فارسی محکمتر هست. آنجا قالی شش متر ۵۰ خانه ای است. ما ۶ متر را ۱۰۰ خانه کار می کنیم.  من یه قالی ۶×۴ داشتم، هفت سال طول کشیده است. الان هم نمی خرند. دوتا هم که فروختم هنوز پولش را نیاورده اند.

چند شاگرد برای طراحی دارید؟

شاگرد خیلی کم دارم، ۶۰ درصد کار نقطه کردن نقشه ها از خودم است.



لینک خبر: http://kashannews.net/?p=45812
مطالب مرتبط

  • فرش سجاده ای شهریور ۱۰, ۱۳۹۴ - ۵:۳۲ ق.ظ - پاسخ دادن

    عرض خسته نباشید به استاد پیشکسوت طراحی فرش ، امیدواریم همیشه شاد و سلامت باشید

    (0)(0)
  • فرش سجاده ای مساجد مرداد ۳۱, ۱۳۹۴ - ۵:۲۱ ق.ظ - پاسخ دادن

    فرش کاشان داره از بین میره – الان فرش کاشان جزو ارزونترین فرش های ایران هست – الان ببینین که فرش قم و فرش تبریز و فرش کرمان چه پیشرفتی کرده توی این چند سال ! فرش کاشان هم همش درجا میزنه –

    (0)(0)
  • سید علی طباطبایی مرداد ۳۱, ۱۳۹۴ - ۴:۳۰ ق.ظ - پاسخ دادن

    با پوزش متن فوق دل نوشته اینجانب است
    با احترام

    (0)(0)
  • ناشناس مرداد ۳۰, ۱۳۹۴ - ۹:۲۴ ب.ظ - پاسخ دادن

    اجازه می خواهم اغازین تمام قدبایستم و به دستانی که نگاره افرینی را سالهاست پیشه کرده اند ادای احترام کنم .عمرشان درازباد.
    سال هایی که مویم راسفید کرد حسرت زده قلم نگاری اقای تفدیسی را برنتافته ام .همیشه این سوال همراه من است که اصراراین قلم بردورشدن از نقش هایی که بوی هنرنفاشی شهرمان رامایه تحسین جهان کرده زچه روست وچرا قلمشان هیچ بوی گلهای زیبای شاه عباسی کاشان را نمی دهد ؟ مگر نقش های پیشینیانشان زنده یادان میرزانصرالله خان محمد دبیرالصنایع اسدرضاخان صانعی محمدصنیعی رضاخان سازور کم پراست ازنواوریهای زیباوبی بدیل که جهان رادرموزه به تماشا می اورد هرگز به مجال دیدگاهشان هنگام طراحی نرفته ؟ انها اگراراده کردند طرحی نو دراندازند چراغ معرفت برگرفتند ودردنیای فرهیخته ذهن خود کاویدند تا قلمشان نگاره افکند وافکندند. براستی چه میشد مرحوم سازور درجسم ویرانگری خودچنین نمی کوشید وچندسال دیگردران بالاخانه تیمچه ملک برایمان چنداثر دیگر به یادگارمی گذارد ؟ چراباید نقش قالی کاشان که تاهمین دیروز فخر هنرافرینی همه تاریخ فرش جهان است ازنقشه فرش تبریزکه خودتقیلدی است از کاخ های اروپایی به قرض گرفته شده باشد ؟ایا مشتری مداری بایدتنها جواب این حسرت باشد ؟ ایا نسل بعدی ایشان ازقلمشان الهام نخواهند گرفت ؟
    من با ایشان دراین شش دهه عمرموسفیدکرده ام .برایشان موفقیت ارزو دارم.

    (1)(0)
  • دیدگاه شما

    لطفا مقدار صحیح را در کادر زیر وارد نمایید: