کاشان نیوز: محمدرضا جمالی*-«من الماء کل شی حی»،«هرچیز را از آب آفریدیم»
سرچشمه حیات روی کره خاکی آب است و هر آنچه از صدف اندیشه انسان به نمایشگاه هستی گذاشته میشود، ازآب است وخداوند «قدجعل الله لکل شی قدرا» هر نعمتی را به اندازه و متناسب با نیاز بشر در اختیار او قرار داده است و به همان نسبت از او سوال خواهد کرد.
با تأسف این سرچشمه حیات تحت تاثیر عوامل متعددی به هدر داده می شود گوئیا ما انسانها مسابقهای در نابودی و هدر دادن نیازهای اولیه خود گذاشته ایم و از عواقب و پیامدهای آن غافل میباشیم .
به هر حال هر بلاو گرفتاریهایی که در مسیرزندگی بشر ایجاد میشود بدست خود او صورت میگیرد.
«ان الله لایغیر ما بقوما حتی یغیروا ما بانفسهم» در جامعه اسلامی ما به جهت جان مایعهای دینی و الهی در جان مردم،بیشتر از دیگر جوامع غیردینی آب را به باهدف ثواب الهی ندانسته هدر می دهند. البته تاکید رهبران الهی درحفظ و نگهداری تمام نعمت ها و عدم اسراف آنها، جای خود دارد. اما برخی از مردم جامعه بعضی ازکارها را به جهت ثواب و پاداش الهی انجام میدهند غافل از اینکه همان کارها اسراف و گناه می باشد.«واذا قیل لهم لا تفسدوا فی الارض قالوا انمانحن مصلحون» بقره /۱۱ متاسفانه دولتها و مسئولین جامعه در مقابل این گونه اعمال یا مجبور به سکوت هستند و یا نظارت منفعلانه دارند. به عنوان نمونه می توان اشاره کرد:
۱-توسعه و رشد بی ضابطه هیئات مذهبی، بسیاری از هیأت مذهبی در جامعه اسلامی ایران کمترین بار فرهنگی و یا سازندگی تربیتی برای جوانان و نوجوانان را دارند و بعضاً گروه ها و محافلی هستند که یه سری اعمال را به شکل صوری و نمادین انجام میدهند.
متاسفانه تعدادی از مسئولین این هیاتها که افرادی بی سواد یا کم سوادهستند ،با اصرار و ابرام از افراد ثروتمند جهت توسعه حسینهها و تکایا پول دریافت میکنند، بیشترین نقش را در بهدر دادن آب به عهده دارند. سالانه هزاران مترمکعب آب جهت تهیه غذا و یا شستشوی این اماکن و دیگر کارها به هدر میدهند. کاری در گذشته ای نه چندان دور فقط سالی یکبار در طول دههی محرم انجام میگرفت. بعداز انقلاب این مراسم تهیه غذا از یک روز به ده یا بیست روز تبدیل شده است و تنها چیزی که در این میان مظلوم واقع شده است و به آن توجه نمی شود، آب است.
۲- اگر توجه شود در کنار تهیه غذا و ساخت وساز های بی رویه این اماکن، تهیه جشنها و اعیاد ائمه بزرگوار دین میباشد و در حالی که برگزاری و گرامیداشت یاد ائمه بزرگوار سنت حسنه و عمل نیکویی است اما متاسفانه شکل این بزرگداشتها بر خلاف منویات بزرگان جز هدر دادن آب و اسراف آن نیست. امروزه هیأتهای مذهبی در پیاده روها با تهیه شربت وچایی با ظروف یکبار مصرف به ایجاد ترافیک و سد معابر به عنوان پذیرایی میپردازند. آیا در این وضعیت بحرانی و نگران کننده آب که روز به روز شاهد خشک شدن مزارع و چاه های کشاورزی هستیم این گونه اعمال پسندیده است.
در گذشته که صحبت از هیچ گونه کمبود در میان نبود ما این گونه آب را به هدر نمی دادیم. اما امروزه که فریاد تمام مسئولین و در رأس آنها رئیس جمهور محترم بلنداست به طوری که سوال مهرماه خود را در این موضوع قرار دادند که چگونه از هدر دادن آب جلو گیری کنیم. آیا زیبنده است تا این مایع حیات را به ثمن بخس از بین ببریم؟
آیا بهتر نبود که مدیریت و سازماندهی هیأت مذهبی به شکلی ساماندهی شود که این نفیصه برطرف شده شکل اسلامی و دینی خود را به نحو زیباتری به نمایش بگذارد و هیئتهای مذهبی را پیشتاز صرفهجویی و مصرف بهینیه آب نماید؟
*-دبیر آموزش وپرورش کاشان
دیدگاه شما