کاشان نیوز – مهدی سلطانی راد: در حالی که طی هفته‌های گذشته زمزمه‌هائی مبنی بر انتصاب فردی جدید به عنوان ریاست اداره ورزش و جوانان کاشان به گوش می‌رسد و حتی از حراست استانداری اصفهان هم با یکی دو گزینه مدنظر فرمانداری کاشان نیز برای ملاقات با آنان و شنیدن برنامه‌های این گزینه‌ها تماس گرفته شده و تا لحظه تنظیم این مطلب نیز هنوز تکلیف ابقای سرپرست فعلی و انتصاب رئیس جدید مشخص نیست، برخی از منابع آگاه از تکاپوی تعدادی از چهره‌های متوسط و در عین حال جوان فوتبالی کاشان برای رسیدن به کرسی ریاست هیئت فوتبال و سکانی که اکنون در دست مرتضی رهبری است خبر می‌دهند.

 اینکه هنوز تکلیف قطعی رفتن سرپرست فعلی اداره ورزش و جوانان و یا ابقای وی بعنوان رئیس مدنظر فرمانداری کاشان و یا انتصاب فرد جدید برای رأس این اداره روشن نیست و افرادی در این میان به دنبال راه یافتن به نوک قله تشکیلات فوتبالی این شهر هستند به خودی خود جالب است اما قسمت جالب‌تر ماجرا از زبان همین منابع آگاه به تهیه طومار جلب حمایت و گرفتن امضای برخی از اهالی فوتبال کاشان در ازای پرداخت یک میلیون تومان توسط یکی از همان‌هائی اشاره می‌کند که مدتی است دورخیز دلسوزانه! خود را برای نجات فوتبال کاشان از ورطه نابودی آغاز کرده.

این طومار حمایت که گفته می‌شود تاکنون و از میان جمع حدود ۳۰۰ نفره اهالی فوتبال کاشان اعم از تیم‌دار، مربی و کاپیتان‌های تیم‌های دسته اول تا سوم فقط به امضای ۳، ۴ نفر رسیده حاشیه دیگری را نیز با خود یدک می‌کشد و آن شایعه حمایت ضمنی یکی از مدیران ارشد شهرستان از تهیه کننده این طومار حمایت و به عبارتی‌‌ همان چهره متوسط فوتبالی جوان و دلسوزی است که چند صباحی ست کنشگری خود را برای نجات فوتبال کاشان آن هم به قیمت دست به جیب شدن میلیونی برای جلب امضای حمایت آغاز کرده.

اگر ادعای‌‌ همان چند منبع آگاه فوتبالی کاشان که مدعی‌اند مو لای درز پرداخت وجه در قبال امضای طومار حمایت از شخصی خاص برای رسیدن به ریاست هیئت فوتبال نمی‌رود کاملأ درست باشد باید پرسید وقتی قرار است برنامه و چشم اندازی مدون و حساب شده برای نجات یک مجموعه ارائه شود و شخصی که این برنامه و چشم انداز را نمایندگی می‌کند برای مقصود خود بصورت شفاف اقدام می‌کند دیگر چه نیازی به پرداخت پول برای جلب اعتماد دیگران احساس می‌شود؟! آیا غیر از این است که وقتی پای پرداخت پول برای جلب اعتماد و یارکشی در هر مجموعه‌ای به وسط کشیده می‌شود دیگر نمی‌توان به ادعای خدمت کسانی که دست به اینگونه اقدامات می‌زنند که نمونه مشابهش در انتخابات فدراسیون‌های ورزشی و هیئت‌های فوتبال استان‌ها به کرات دیده شده اعتماد کرد؟!

و سؤال سوم اینکه اگر چهره‌های پیشکسوت و البته تحصیل کرده فوتبال کاشان که دغدغه سکوهای خالی از تماشاگر چهل جریب را دارند برای احیای فوتیالی که روزگاری غول فوتبال استان اصفهان بود و تا یک‌قدمی لیگ آزادگان سال ۷۷ نیز پیش رفت آستین همت بالا بزنند دیگر چه نیازی به ورود جوان‌هائی است که با چاشنی پول خود را تکنیسین اتاق آی سی یو و فوتبال کاشان را مریضی در حالت کما می‌دانند؟!! فوتبالی که البته می‌توان با قضاوتی سخت‌گیرانه آن را کمی تا قسمتی به یک بیمار به اغما رفته تشبیه کرد.

درباره وضعیت بیمارگونه فوتبال کاشان در طول سال‌های اخیر که از نداشتن هدف، برنامه کار‌شناسی شده و چشم انداز، نبود مربیان بادانش در همه رده‌های تیمی و از همه مهم‌تر وجود اختلاف و چند دستگی در میان برخی فوتبالی‌های همیشه مدعی بدون تیم! رنج می‌برد بسیار گفته شده و بسیاری از اهالی قدیمی و البته کنار نشسته فوتبال این شهر که با خاطرات خوش دهه‌های پیشین روزگار می‌گذرانند با ناامیدی به آینده فوتبال در کاشان می‌نگرند.

فوتبالی که ۷ سال پیش با استیل آذین می‌رفت تا خاطره پرسپولیس کاشان را در سال ۷۶ زنده کند اما گویا اسم «هدایتی» آنچنان که باید و شاید برای فوتبال کاشان شگون نداشت تا ورزشگاه نونوار هدیه دولت مهرورز! که قرار بود میزبان بازی‌های استیل آذین کاشان در لیگ یک ایران باشد با سرعتی هر چه تمام‌تر مسیر فرسودگی و نابودی خود را با کمک گرفتن از مواد و مصالح نامرغوب!! طی کند و امسال نیز که حکایت تیم فوتبال امیرکبیری که قرار بود در لیگ دو ایران نماینده فوتبال کاشان باشد و نشد هم مثنوی هفتاد من است و…

اینجا کاشان است. جائی که بنا به ادعای برخی از فوتبالی‌های کمی تا قسمتی اسم و رسم دارش که ما اسمشان را می‌گذاریم منابع آگاه، عده‌ای بجای ریختن برنامه‌هایشان روی دایره پول خرج می‌کنند تا برای خودشان دردسر بخرند! دردسری دلسوزانه بنام نجات فوتبال کاشان از بحران…!!!