کاشان نیوز–ازبچگی قدم برداشتن روی لبه‌های باریک جدول مانند را دوست داشتم. میان حیاط بزرگ خانهٔ قدیمی مادربزرگم حوض بزرگی بود که لبه‌های جدول مانندش بهترین جایی بود که برای حفظ تعادل و تمرین تمرکز روی لبه‌ها گام برمی‌داشتم وگاهی هم با هم سن و سال‌هایم مسابقهٔ قدم زدن می‌گذاشتیم، هرکس که محیط حوض مستطیل رو طی کند و تعادلش را بتواند حفظ کند و پایش روی زمین نخورد، برنده بود. بعدتر‌ها هم بزرگ‌ترکه شدم هرجا فرصت پیش می‌آمد و موقعیت قدم زدن بود هرجا جدولی می‌دیدم قدم زدن روی همین جدول‌ها برایم دنیا دنیا تمرکز و لذت و حضور ذهن دربرداشت. از جدول باغچه‌های باغ فین، وجدول باغچه‌های دانشگاه کاشان و… و بعدتر هم که مادرشدم برای تمرین تمرکز دخترم مشاور روان‌شناس راه رفتن روی جدول را توصیه کرده بود که تا مدت‌ها کارم این بود که دخترک را برای تمرین تمرکز به پارک مدنی ببرم تا روی جدول ها راه برود!!!
همهٔ اینها را گفتم که بگویم ازجدول‌ها خاطرهٔ خوش و دوست داشتنی و شیرین درذهنم نقش بسته است و گام برداشتن روی جدول‌های کنارپیاده‌رو‌ها یا پارک‌های شهر خوشی بی‌حد و اندازه‌ای برایم دارد و برایم تفریحی محسوب می‌شود اما حالا این روز‌ها درشهرم نهضت جدولی به پاشده است همه جای شهر را دارند جدول‌کاری می‌کنند. جدول‌های کهنه و نو را بی‌آنکه از ریشه هم درآورند دوباره رویش بلوک سیمانی دیگری کار می‌گذارند و جدول روی جدول، جدول کنار جدول!!! خاطره‌های زیبایم و لذت‌هایم از جدول‌ها دارد مخدوش می‌شود وقتی می‌فهمم که جدول گذاری افراطی و غیرضروری در شهر نتیجهٔ ناکارآمدی مدیریت شهری و چه بسا پرکردن جیب بعضی‌ها‌ست، از جدول‌های تازه کارگذاشته متنفر می‌شوم حتی اگر که همین جدول‌ها کودک درونم را زنده کند حتی اگرهمین جدول‌های تازه کارگذاشته شده خاطرات زیبای عاشقی را برایم تداعی کند، وقتی پشت آن نیت بد نهفته باشد، مدیری ضعیف یکه تازی کند این تداعی خاطرات مخدوش می‌شود، محو می‌شود واین هم ظلمی دیگراست که دارد رخ می‌دهد.
من جدول‌ها رادوست خواهم داشت اگر…