کاشان نیوز-علی اسداله زاده: هیچ چیز نمی‌تواند و نباید مانع یادگیری باشد، اگر در سنین کودکی و آغاز دوره یادگیری، به هر دلیل نتوانستی از فرصت سرکلاس نشستن و آموختن و کتاب و مدرسه و معلم استفاده کنی، نه محدودیت سنی مانع یادگیری است نه این‌که از شهر و دیار خود دورافتاده باشی و در کشوری دیگر «غریب» باشی.

کودکان مظلوم کشور افغانستان، اکثرا در زمانی که باید در کلاس درس حاضر می‌شدند، یا در حال یافتن پناهگاهی برای نجات جان خود بودند، یا به کشور دیگر مهاجرت کرده و برای تامین ضروری‌ترین نیاز‌های  خانواده مشغول کار بودند. هیچ فرصتی برای یادگیری پیدا نکردند.

در چند سال اخیر امکان آموزش کودکان اتباع افغانستان اندکی بهتر فراهم شده، اما کودکانی بدون یادگیری و سواد پا به جوانی و اندکی میانسالی گذاشته‌اند، کم نیستند.

«محمد منصوری» آموزگار پیشکسوت نهضت سواد‌آموزی و آموزش و پرورش کاشان چند سالی است به معنای واقعی کلمه «نهضت» سوادآموزی به جوانان بی‌سواد افغانستان و البته در کنار آن ایرانیانی که این فرصت در زمانی کودکی نداشته‌اند را راه انداخته و با استفاده از اندوخته‌های چند  ساله خود به این جوانان و میانسالان آموزش می‌دهد.

عصر دوشنبه ۵ مردادماه در مدرسه «آسیه» در خیابان امام کاشان، به کلاس درس منصوری سر زدیم در حالی بیش از ۱۰ از شاگردان طیف سنی بین ۱۰ تا نزدیک ۵۰ سال در کلاس او مشغول فراگیری علم بودند.

منصوری که با آغوش باز از ما استقبال کرد می‌گوید: از ۶۴ آموزگار نهضت سواد آموزی کاشان بوده و بیش از ۳۰ سال است که این نضهت برای او ادامه داشته و هرگز برای او تعطیلی نداشته است.

نکته جالب این‌که کلاس آقای منصوری سیال است و از ساعت ۶ بعد‌ازظهر آغاز می‌شود و در تمام ۱۲ ماه سال برگزار می‌شود و هرکدام از دانش‌آموزان هر موقع آمدند دیر نکرده‌اند.

منصوری می‌گوید: بنده‌های خدا سرکوره هستند یا در ساختمانی سرکارند که اختیارشان دست خودشان نیست، سخت نمی‌گیریم و تلاش می‌کنیم کمک کنیم عقب نمانند.

در این دوره با استفاده از سه کتاب که قطع و فونت نوشته‌های آن مخصوص بزرگسالان و کمی از استاندارد طبیعی بزرگ‌تر است، فارسی، ریاضی و قرآن را به سواد آموزان آموزش می‌دهند.

به گفته آموزگار این دوره سوادآموزان پس از پایان این کتاب‌ها می‌توانند سرکلاس‌های چهارم به بعد دبستان‌های رسمی بنشینند و درس‌خوانی خود را به شرطی که سایر شروط را داشته باشند ادامه دهند.

منصوری که سابقه آموزش سواد به زندانیان را هم دارد و می‌گوید خاطرات جالبی هم از آموزش در زندان دارد و قول می‌دهد در گفت‌وگوهای بعدی برایمان بازگو کند، برگزاری این دوره را از سال ۷۶ آغاز کرده و تا کنون ادامه داده‌است.

می‌پرسم شاگردان از چه طریقی متوجه وجود این دوره و کلاس‌ها می‌شوند؟

می‌گوید بیش از ۲۰ سال سابقه باعث شده که اکثر کسانی که از کلاس‌ها من سواد یادگرفته‌اند شماره مرا داشته باشند و به علاقه‌مندان بدهند و علاقه‌مندان با تماس با شماره من هماهنگ می‌کنند و در دوره‌ها حاضر می‌شوند.

منصوری ادامه می‌دهد که در ابتدای دوره از هر داوطلب ۲۰ هزار تومان بابت شهریه و ۲۵ هزار بابت کتاب‌ها می‌گیریم و شهریه برای ادامه ماه‌ها ۲۵ هزارتومان ثابت است.

هیچ وقت برای هیچ آموختنی دیر نیست و پایه همه آموختن‌ها آموختن سواد و الفباست. کودک یا بزرگسال مهاجر یا غیرمهجری که در کنار و همسایگی ما زندگی می‌کند، بخشی از زیست فرهنگی ماست. بی‌سواد بودن او  مستقیم و غیر مستقم به زیست فرهنگی ما لطمه می‌زند.

همت آقای منصوری در ترمیم این خلاء‌فرهنگی را ارج می‌نهیم.