کاشان نیوز:  محمدعلی سپانلو شاعر، روزنامه‌نگار، منتقد ادبی و مترجم سرشناس ایرانی زندگی را بدرود گفت.

به گزارش خبر آن لاین، شاعر شهر تهران که از روز سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت در پی ناراحتی ریوی و تنفسی در بخش ICU بستری شده‌ بودشب گذشته در گذشت.

محمدعلی سپانلو متولد ۲۹ آبان‌ماه سال ۱۳۱۹ در تهران بود. خافظه درخشانش در تمام این سال‌ها باعث شده بود تا او علاوه بر فعالیت‌های ادبی و هنری منبعی دقیق برای مرور اتفاقات فرهنگی و هنری و نقش افراد در رویدادهای مختلف باشد. «رگبارها»، «پیاده‌روها»، «سندباد غایب»، «هجوم»، «نبض وطنم را می‌گیرم»، «خانم‌زمان»، «تبعید در وطن»، «ساعت امید»، «خیابان‌ها، بیابان‌ها»، «فیروزه‌ در غبار»، «پاییز در بزرگراه»، «ژالیزیانا»، «کاشف از یادرفته‌ها» و «قایق‌سواری در تهران» از مجموعه‌ شعرهای این شاعرند. توجه به اوزان نیمایی و استفاده از فضاهای مدرن شهری از جمله ویژگی‌های شعری این شاعر بود. توجه او به زادگاهش تهران باعث شده بود تا از او به عنوان شاعر تهران نام ببرند. او فارغ‌التحصیل دانشکده حقوق دانشگاه تهران، و از نخستین اعضای کانون نویسندگان ایران بود. روایت او از شکل گیری کانون نویسندگان باعث شده بود تا در این‌سال‌ها مجادلات قلمی مختلفی با شاعران و نویسندگانی چون رضا براهنی پیدا کند.(اینجا) سپانلو با نگارش مقالات و کتاب‌های مختلف می‌کوشید تا ادبیات معاصر و پیشرو ایران را معرفی کند. کتاب «نویسندگان پیشرو ایران» یکی از آثار او بود که دربرگیرنده نمونه‌های درخشان داستان نویسی ایران از نگاه سپانلو به همراه معرفی و بررسی آثار نویسنده‌های این داستان‌ها بود. او نشان شوالیهٔ نخلِ (لژیون دونور) آکادمیِ فرانسه و جایزهٔ ماکس ژاکوب را در زمان حیاتش دریافت کرده بود. همچنین ترجمه‌ «آن‌ها به اسب‌ها شلیک می‌کنند» نوشته‌ هوراس مک‌کوی، «مقلدها» نوشته‌ گراهام گرین، «شهربندان» و «عادل‌ها» نوشته‌ آلبر کامو، «کودکی یک رییس» نوشته‌ ژان پل سارتر، «دهلیز و پلکان»، شعرهای یانیس ریتسوس و «گیوم آپولینر در آیینه‌ آثارش» – شعرها و زندگی‌نامه‌ گیوم آپولینر – از دیگر آثار منتشرشده‌ او هستند. او علاوه بر فعالیت در حوزه ادبیات در فیلم «آرامش در حضور دیگران» به کارگردانی ناصر تقوایی به عنوان بازیگر حضور داشت. از این فیلم در کنار فیلم‌های «قیصر» ساخته مسعود کیمیایی و «گاو» ساخته داریوش مهرجویی به عنوان آغاز کنندگان موج نوی سینمای ایران نام برده می‌شود.

روایت زنده یاد محمدعلی سپانلو از بازی در فیلم ناصر تقوایی

 محمدعلی سپانلو می‌گفت که فیلم «آرامش در حضور دیگران» به کاگردانی ناصر تقوایی در خانه سیروس طاهباز ساخته شده‌است.به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، او سه سال پیش به مناسبت سالروز تولد ناصر تقوایی روایتی از حضور در فیلم «آرامش در حضور دیگران را بازگفت.

این شاعر به خبرآنلاین گفت که «من تقوایی را به نام می‌شناختم، روزهایی که او داستان می‌نوشت و در مجله آرش منتشر می‌شد. روزی او را در منزل سیروس طاهباز دیدم و این اولین آشنایی من با او بود. بعد در هتل مرمر یک بار دیگر تقوایی را دیدم، از من پرسید که فیلم بازی می‌کنی؟ من نمی‌دانستم که او فیلمساز هم هست. گفت که همه برای من مجانی بازی می‌کنند چون پولی ندارم و به جایی هم وابسته نیستم. قرار شد که من در این فیلم بازی کنم.»

غلامحسین ساعدی فیلمنامه را داد و سیروس طاهباز هم خانه‌اش را، هر دو هم بدون دریافت پول و این طور بود که «آرامش در حضور دیگران» ساخته شد.

سپانلو گفت: «لوکیشن فیلم در خانه طاهباز بود خانه‌ای که متاسفانه امروز دیگر وجود ندارد. همه ما مجانا در این فیلم بازی کردیم غیر از یکی دو هنرپیشه که پول اندکی گرفتند بقیه هیچ پولی نگرفتند.»

به گفته این شاعر تقوایی فیلم را با یک دوربین و با تمام تنگناهایی که وجود داشت، ساخت و الان در آرشیو فیلم‌های این کشور جای دارد.
سپانلو درباره دوری این کارگردان از فیلمسازی در این سال‌ها گفت:« تقوایی اخلاق ویژه خود را داشت، او در فیستوال‌های جهانی برنده شد، ‌ولی حتی در این مراسم‌ها هم شرکت نمی‌کرد که از دست یک مقام سیاسی جایزه نگیرد.»

او افزود: «به نظرم او بعد از انقلاب زودتر از ما دچار کهولت و پیری شد، هر چند که فیلم «ناخدا خورشید» او که اقتباسی خوب از «داشتن و نداشتن» همینگوی است از فیلم‌های درخشان بعد از انقلاب است.»

سپانلو در بخش دیگری از حرف‌هایش به وجه داستان‌نویسی این کارگردان اشاره کرد، وجهی که تقوایی پی آن را نگرفت. او گفت: «مجموعه داستان «تابستان همان‌سال» او شامل هشت داستان به هم پیوسته با تمرکز بر واقعه ۲۸ مرداد است. زمانی که تقوایی این کتاب را نوشت در آبادان زندگی می‌کرد و داستان‌هایش در مجله آرش چاپ می‌شد. این داستان‌ها نشان داد که او نویسنده‌ای متبحر است و به سبک همنیگوی می‌‌نویسد، به نظرم هنوز کسی مثل او مانند همینگوی ننوشته است، نمی‌دانم چرا ادامه نداد اما هنوز با کتابش معروف است. اگر او نوشتن را ادامه می‌داد می‌توانست به یکی از نویسندگان خوب ما تبدیل شود.»

او ادامه داد: «هر وقت از او می‌پرسیدم که چرا داستان نوشتن را ادامه ندادی موضوع را با خنده رد می‌کرد، هیچ‌وقت جواب درستی به این سوال نمی‌داد. او می‌توانست همراه با ادبیات در سینما هم کار کند ولی ترجیح داد که ادبیات را کنار بگذارد و روی سینما متمرکز شود.»

سپانلو در پایان گفت: «تقوایی یکی از دو سه کارگردان بزرگ بالقوه ما است ولی شرایط نگذاشت که به بالفعل تبدیل شود. از همین جا تولد او را تبریک می‌گویم.»