اخبار , فرهنگ و هنر , یادداشت

کاشان نیوز-دکتر عبدالرضا مدرس زاده:
کنار کعبه زنی پابه‌ماه آه کشید
و ناله‌ای که کند جان بی‌پناه، کشید
همین‌که فاطمه‌ی دختر اسد ره‌یافت
چه انتظار بلیغی به پای ماه کشید
جمال حق که در آیینه‌ای تجلی داشت
به بوم کعبه علی را کم از الاه کشید
برای حرمت مولود و مادرش لعیا
به روی کعبه ببین پوشش سیاه کشید
ولای او دل مبهوت بنده را با شوق
به سوی وادی جاوید انتباه کشید
نداشت امت او چشم معرفت که علی
گرفت بیل به کف، طرح حفر چاه کشید
علی به یمن عبادت بنا نهاد به دهر
ریاضتی که قلم بر سر رفاه کشید
نه برق سکه علی را به وسوسه انداخت
به زور از لب موری نه برگ کاه کشید
کجا به غیر علی می‌توان به دست آورد
کسی که تسمه از اندیشه تباه کشید
بسا عقیل که مانده است روی دست علی
که طرح خوردن اموال اشتباه کشید
توای کرامت بی‌منتها، دلم دریاب
دلی که منت یک‌لحظه‌ی نگاه کشید
برای بوسه به زرین رواق تو خورشید
سر از دریچه سیمین صبحگاه کشید
جواز ده که بگویم به‌سادگی مولا
دل آنچه می‌کشد اندوه از گناه کشید
ببخش این همه عاصی و عاشق خود را
که میلشان به هوس‌های گاه‌گاه کشید
به دلبخواهی من رحم کن که می‌دانم
خدای کعبه تو را هم به دلبخواه کشید