کاشان نیوز ــ در یادداشت کوتاه زیر مرحوم دکتر حسین عظیمی آرانی که سالها در زمینه توسعه پژوهش و تحقیق کرده بود، به لزوم توجه به هویت فرهنگی به عنوان یک پیشنیاز اساسی برای توسعه اشاره میکند:
وقتی از کلمه «نو» سخن به میان میآوریم بهطور تلویحی مفهوم «خوب» هم به ذهنمان میآید و یا وقتی کلمه «قدیمی» را میشنویم، برایمان مفهوم مستهلکشده، «بد» و از بینرفته برایمان تداعی میشود. این نکته نشان میدهد که ما تا چه حد در فرآیند گمکردن «خود» پیش رفتهایم. به این اعتبار است که اگر چیزی قدیمی است باید دور انداخته شود، اگر چیزی نو است باید کوشید آنرا بهدست آورد. این نگرش باعث میشود که توانهای خودمان را فراموش کنیم و به دیگران متکی شویم. تاکید میکنم منظور من از بازگشت به خود به این مفهوم نیست که همه چیز گذشته و حال ما عالی است و باید حفظ شود… این در حالیست که وقتی به معماری تمدن کهن ایرانی و به معماری سنتی ایران مینگریم و مثلا پا به خانههای بازسازیشده کاشان چون بروجردی و طباطبایی و عباسیان میگذاریم، خود را در میان بخشی قابل توجه از رمز و راز زندگی کهن ایران مییابیم. مثلا میبینیم که برای رسیدن، باید از کوچههای نسبتا باریک با دیوارهای گلی عبور کرد و در این عبور نمیتوان اثری عمده و قابل توجه از شکوه و عظمت معماری نهفته در بطن این خانهها ملاحظه کرد. پس از گذر از این نوع کوچههاست که به در و سردر نسبتا ساده این خانهها میرسیم. قدم در هشتی ورودی میگذاریم و حالا با آرامش، جزءی محدود از زیبایی درون خانه در اختیارمان قرار میگیرد ولی هنوز جزءی بسیار ناچیز و محدود که شاید نباید غافلگیرمان کند! بعد وارد دالان نسبتا دراز، کمی باریک، پر پیچ و خم و با شیبی ملایم میشویم. ناگهان پا به داخل حیاط میگذاریم. اکنون زیبایی خیرهکننده فضاسازی حیاط با حوض آب بزرگ و درختکاریها و نماسازیهای اطراف خانه به ناگاه خود را مینمایانند. در یک لحظه انسان منکوب میشود و انسان مغلوب شده در همین لحظه با آرامشی این شکست غرور انسانی خود را میپذیرد و با چه سکون و لذتی در زیبایی این محوطه مسکونی غرق میشود.
دکتر حسین عظیمی آرانی
دیدگاه شما