کاشان نیوز– محمد حسین کریمی: صبح زود تر از همیشه بیدار شدم، اما نه به خاطر انجام کاری، انگار نفسم بند آمده بود تنها چیزی که حس می‌کردم بو و مزه‌ی خاک بود که در بینی و دهانم می‌پیچید، به آن اعتنا نکردم چرا که دیروز کاشان پر از گرد و غبار بود از اول صبح دیروز این شهر بادهایی می‌وزید که ریزگردهایی را به همراه خود داشت.

با این تفاسیر به تنگی نفس خودم بهایی ندادم و سعی کردم بخوابم، اما بی فایده بود انگار خوابم نمی‌برد، مثل همیشه بعد از بیدار شدن گوشی موبایلم را در دست گرفتم و شروع کردم به بازکردن پیام هایی که در شبکه های اجتماعی به چشم می‌خورد، تمامی گروه هایی که به کاشان مربوط بود در آن از ریزگردهای دیروز کاشان حرف زده بودند و شدت باد که به آن اندازه زیاد بود که در برخی مناطق راه رفتن را سخت کرده بود و در حوالی بیمارستان میلاد و زایشگاه کاشان باعث افتادن یک تابلو بزرگ راهنمایی شده بود، البته با این تفاسیر نمی‌توان از این گذشت که شاید تابلو استحکام کافی برای تحمل باد را نداشته، همانطور که خیلی از کارهای دیگر در شهرمان فقط جنبه نمایشی دارد، البته شاید در چشم برخی از افراد این مثال کمی بچه‌گانه باشد ولی وجود تابلو به این بزرگی آن هم در محلی که بیشترین رفت آمد روزانه را دارد نباید استحکام کافی را داشته باشد؟

بگذریم، گوشی موبایل را کنار گذاشتم، لحظه به لحظه نفسم بیشتر می‌گرفت رفتم آبی به دست و صورتم بزنم به محض آنکه پایم را در حیاط خانه گذاشتم صحنه‌ای دیدم که برایم بسیار تاسف بار بود، اگر ما انسانها به خصوص ما ایرانی‌ها اندکی بیشتر به زیست بوم خود بها می‌دادیم و از مصارف بی‌رویه خود کم می‌کردیم الان در حیاط خانه‌هایمان تلی از شن‌های روان ایجاد نمی‌شد، کاش این را ببینیم، بیندیشیم و حداقل در مصارف بعدی خود دقت بیشتری داشته باشیم ولی اینگونه که پیش می‌رویم در آینده ای نزدیک شیر آب خانه‌هایمان نیز بسته خواهد شد، به همین راحتی که حیاط خانه‌هایمان پر از شن شد.