کاشان نیوز- زهرا رسول زاده: جایی می خواندم که مشخصه جامعه رو به پیشرفت و موفق به میزان رواج هنر در آن بستگی دارد. این روزها با همه ی تاریکی ها و سختی ها و سیاهی های دروغ و ریا و تزویر که در کوچه های شهر جاریست ،فرزند هنر کاشان به بالندگی و شادابی روزگار می گذراند.

برپایی ماهانه یک کنسرت ،اجرای پرترافیک تئاتر های فاخر ،برپایی کلاس های ادبی کهن خوانی و نقد شعر،رتبه های کشوری فیلم و عکس، حضور هنرهای تجسمی در سطح شهر چاپ کتاب های داستان و شعر و ….آینه دورنامی شهری ست که دارالمومنین است و گهواره تمدن هفت هزارساله.
اما آنچه که شادی این بالندگی را برایم دلچسب تر می کند، رمزی است که هنرمندان شهر در برابر دشمن مشترکشان جهل و تعصب به آن دست یافته اند و نیرویی مشترک و مقدس با همه ی تفاوت اندیشه ها و تضارب آرا بین هنرمندان را به حمایت و همراهی از یکدیگر بدل کرده است.
اصحاب موسیقی و تئاتر و دوبله و فیلم و عکس درجلسات شعر و رونمایی کتاب ها و کهن خوانی شرکت می کنند.اهالی ادبیات و موسیقی به همراه هم به دیدن تئاتر بینوایان می روند،اهالی تئاتر بعد از اجرا به کنسرت موسیقی هنرمندان سیلک می روند.شاید اهل هر هنر در درون جمع هم نگاه و هم هنر خود مثل هر خانواده ای دارای تفاوت نگاه و اندیشه و روش اجراست اما آنچه این روزها حال ما را زیبا می کنداتحاد و یکدستی هنرمندان شهر است در مواجهه با آنانیکه ما را اینگونه نمی خواهند.آنانی که دل در گرو آبروی شهر ندارند و بی رحمانه آبروی دینی و فرهنگی شهر را بازیچه سیاست و اغراض نا آگاهانه یا آگاهانه شان کرده اند.هنر شهر زخم های بسیار از این نظارت ها و پیش داوری ها و نگاههای متعصب خارج از دین و عرف خورده و این زخم های درد مشترک هنرمندان شهر را بیدار تر کرده است.
و در پایان سخن با همه آنانی است که ما را دشمن هم می خواهندو کمر به بدحالی ما بسته اند، هوش دارید که حال ما خوب است.