کاشان نیوز–امیرحسین ایزدپناه: به نظر می‌رسد بعد از چند سال خموشی و خمودی، آهسته‌آهسته صدای تغییرات امیدوارکننده در عرصه فرهنگ و هنر کاشان، به ویژه موسیقی، به گوش می‌رسد.
بعد از شکل‌گیری گروه‌های موسیقایی نوبنیان نسبتاً قوی در کاشان، و اجرای چند کنسرت موفق، موسیقی‌دوستان کاشانی در یک ماه اخیر، دو اتفاق خوشایند را هم تجربه کرده‌اند. یکی کنسرت استاد «حمیدرضا نوربخش» (که در مقاطعی شاگرد ِ آواز و مدیربرنامه‌های استاد شجریان بود) با همراهی گروه «قمر» در تالار فرهنگ و ارشاد، و دیگری هم اجرای استاد «حسام‌الدین سراج» و گروه «بیدل» در خانه طباطبایی‌ها.
از قضا این کنسرت‌ها در شرایطی در شهر ما (با آن بافت سنتی خاص خود) با آرامش کامل برگزار شده است که این روز‌ها خبر مجوز نگرفتن یا لغو‌شدن کنسرت‌های موسیقی در بسیاری از شهرهای دیگر، به خبری عادی تبدیل شده است و متأسفانه دولت تدبیر و امید هنوز نتوانسته است بازوی قانونی قوی برای حل این مشکل پیدا کند.
بهرحال با وجود همهٔ نابسامانی‌ها و انتقاد‌ها، این پالس‌های مثبت هنری در کاشان، جای امیدواری دارد و باید سپاس و احترام دوست‌داران فرهنگ و هنر کاشان را به همهٔ افراد و نهادهای مسئول (در هر سطح و جایگاهی) تقدیم کرد.
با وجودی که دعوت و هماهنگی با استاد «سراج» خیلی دیر انجام شده بود، اما روند اطلاع‌رسانی نسبتاً خوب سپری شد و مردم کاشان از این کنسرت، استقبال نسبتاً خوبی به عمل آورده بودند تا شاید با زبان بی‌زبانی، پیام سادهٔ خود را به مسئولان شهر برسانند.
بلیط‌فروشی به صورت اینترنتی انجام، و قیمت بلیط‌ها هم بین ۳۰ تا ۴۵ هزار تومان تعیین شده بود. البته تعدای از خبرنگاران و بعضی از نهادهای دولتی تخفیف ویژه داشتند و شرکت خصوصی «بایت» هم در اقدامی تحسین‌آمیز تخفیف ۱۰ تا ۳۰ درصدی بلیط این کنسرت را برای مشترکینش در نظر گرفته بود.
فضای دلنشین و سنتی خانه طباطبایی‌ها (به قول جناب باغ‌شیخی، مجری عزیز برنامه، عروس خانه‌های تاریخی ایران) را هم به شکل نسبتآً قابل قبولی آمادهٔ نوای دلنشین موسیقی ایرانی آراسته بودند و اگر صندلی‌های بهتری که در شأن این برنامه می‌بود، انتخاب می‌شد، و در تنظیم و پخش صدا هم کمی بیشتر دقت می‌شد، نارسایی خاص دیگری به چشم نمی‌آمد (البته مشکل تنظیم صدا برای کنسرت‌های موسیقی، به ویژه در فضای باز، مشکلی مختص کاشان نیست و بهترین سالن‌های تهران هم گاهی از این مشکل رنج می‌برند! و دلیل آن هم این است که هنوز در کشورمان سالنی که مخصوص کنسرت باشد نداریم!). نور‌پردازی برنامه کم‌نقص و فیلمبرداری هم ظاهراً با دوربین‌های حرفه‌ای انجام می‌شد.
با وجودی که قرار بود برنامه ساعت ۱۹ آغاز شود، با یک ساعت تأخیر شروع شد تا باز هم منظم نبودن ما، به چشم بیاید و گویا این نابهنجاری که ما برای وقت بقیه ارزش قائل نیستیم، کم‌کم بین ما عادی می‌شود. تعدادی از مخاطبان برنامه هم توریست‌هایی بودند که آشنا یا ناآشنا با موسیقی ایرانی، احتمالاً شیفته نوای ساز و آواز شده بودند!
یک کج‌سلیقگی دیگر هم قبل از شروع برنامه دیدیم (در واقع شنیدیم!) و آن هم پخش ترانه‌های «سالار عقیلی» در فضای خانه طباطبایی بود! در حالی که می‌توانستند از کارهای خود استاد «سراج» یا دست‌کم موسیقی بی‌کلام استفاده کنند.
قبل از به صحنه آمدن گروه «بیدل»، و همچنین در فاصلهٔ بین دو بخش اجرای گروه، دکتر «باغ شیخی» به‌عنوان مجری به صحنه آمدند و در اجرایی کوتاه و بداهه و مثل همیشه صمیمانه، خوش‌آمدگویی و سپاس مرسوم را انجام دادند. در ‌‌نهایت هم انتظار به سر رسید و گروه «بیدل» که اعضای آن همگی از اساتید صاحب‌نام موسیقایی کشور هستند، به همراه استاد «حسام‌الدین سراج»، به صحنه آمدند.
استاد «سراج»، سوای شخصیت تحصیل‌کرده، آگاه، متین، با وقار و آرامی که دارند، صدای ناز و مخملی خاصی هم دارند که اگر کسی دل‌بستهٔ موسیقی ایرانی باشد، بعید است که نوای گرم ایشان را دوست نداشته باشد. (هر چند که از قدیم، به دلیل جنس و فیزیک حنجره، «اوج‌خوانی» ایشان کمی ضعیف‌تر از بقیه تکنیک‌های آوازی ایشان می‌باشد).
در این کنسرت، استاد «شهرام میرجلالی» با تار، «کوروش بابایی» با کمانچه، «مسعود حبیبی» با دف، «محمود فره‌مند» با تنبک، «داوود ورزیده» با نی، و «بهرام خانی» با مراژ (بم‌تار) استاد «سراج» را همراهی می‌کردند.
آقای «سراج» در سخنان کوتاهی که قبل از شروع اجرا داشت، این برنامه را به اساتید بزرگ موسیقی ایرانی، زنده‌یادان «حسن کسایی»، «جلیل شهناز»، «جلال ذوالفنون» و «پرویز مشکاتیان» تقدیم کرد.
اجرای گروه در دو بخش انجام شد و تصنیف‌ها و قطعه‌های هر دو بخش از ساخته‌های خود استاد «سراج» بودند.
بخش نخست که در مایه‌های «اصفهان»، «شور» و «ابوعطا» بود، به آثار مؤخّر‌تر ایشان اختصاص داشت.
در بخش دوم اما که پرده در «ماهور» داشت، بعضی تصنیف‌های قدیمی و خاطره‌انگیز استاد «سراج» اجرا شد که مطمئناً برای دوست‌داران ایشان، نوستالژی خودش را داشت. همچنین پایان‌بخش برنامه هم تصنیف قدیمی «ز من نگارم» بود، از ساخته‌های «درویش خان» روی شعر «ملک‌الشعرا بهار» که حال و هوای خاصی به محفل داد.
با وجودی به نظر می‌رسید اساتید گروه «بیدل» و خود استاد «سراج» برای این کنسرت به اندازهٔ یک اجرای حرفه‌ای، تمرین نداشته‌اند و گاهی بی‌نظمی‌هایی در اجرای قطعات رخ می‌داد، (که البته تشخیص آن برای مخاطب عادی کار سختی است و نگارنده هم این نکته را در پایان برنامه در گفت‌وگو با یکی از دوستان موسیقیدان‌اش شنید) اما بهرحال همین که این گروه به کاشان آمد و این برنامهٔ دل‌پذیر را اجرا کرد، اتفاق خوبی است و باید امیدوار بود در آینده هم تکرار شود.
و نکتهٔ آخر هم مژده‌ای است برای علاقه‌مندان به موسیقی در کاشان که کنسرتی دیگر هم در راه است و قرار است روزهای ۸ و ۹ و ۱۰ مهرماه، همشهریان ما در گروه «چهل حصاران» به سرپرستی جناب «احمدرضا جعفری»، در خانهٔ تاریخی نگین، به اجرای موسیقی ایرانی بپردازند.