کاشان نیوز– بهمن اورانی: تقریباً هرروز ما ایرانیان روزمان را با چند سؤال آغاز می‌کنیم که هرکدام از این سؤال‌ها به‌تنهایی کوهی از استرس و تشویش را بر سرمان آوار می‌کند …
سؤالاتی مانند، چه‌کار کنم، چه‌کار نکنم، اگر آمد یا اگر نیامد، اگر شد و اگر نشد، اگر خواست و یا نخواست و …
اینکه روح لطیف، طبیعت دوست و عارف و عاشق ایرانی از کی و چرا و چگونه این‌چنین زیر سنگ شکننده آسیاب استرس قرارگرفته، دیگر فرصت نقد نیست، مهم آن است که بی‌درنگ برای رهایی آن باید چاره‌ای کنیم …
بی‌شک کاسبان قدرت و ثروت از فرصت روح گرفتار مردم همواره بهره می‌برند، اینان همان آسیاب‌گردانان روح بانشاط و مفرح مردم هستند تا جامعه متأثر از خبرهای مأیوس‌کننده آنان، جز به آینده مبهم خود به چیز دیگری نتواند بی اندیشد…
اکنون باید همه‌ی ما مردم به مهارت‌های شخصی در نحوه غلبه بر استرس مسلط شویم و از سوی دیگر در شنیدن خبرهای شبکه‌های رسمی و غیررسمی کمی متعادل‌تر عمل کنیم، همه‌ی اقشار مختلف و البته نظام مدیریتی کشور به‌روشنی بدانند انعکاس روزانه و بدون هدف خطرات کمی آبی، بی‌آبی، احتمال جنگ، تورم و گرانی، زلزله، سیل، حوادث جاده‌ای، بیکاری، اختلاس و تجاوز به حقوق دیگران، نه‌تنها دستاوردی ندارد بلکه آبی است بر آسیاب مرگ‌آفرین روح و روان مردم…
نسل مستعد و باعرضه دهه‌ی شصت را از دست دادیم، نسل دهه‌ی هفتاد اندکی است بدون برنامه وارد عرصه‌ی اجتماعی شده است و نسل دهه‌ی هشتاد با دنیایی متفاوت و ابهام‌انگیز درراه است …
می‌خواهیم چه‌کار کنیم، این راه ادامه دادنی نیست …!
مردمی عجول، مأیوس، نگران، عصبانی و گاهی بیمار یا مردمی قدردان، با اعتمادبه‌نفس، شاداب، خوش‌بین و همواره آرزومند خوشبختی همه‌ی جهانیان …