کاشان نیوز-صادق صدقگو:
یکی از مقامات اجرایی کشور در دوران دفاع مقدس در محفلی نقل می‌کرد:
«روزی به همراه برخی از سران قوا خدمت حضرت امام (ره) بودیم. تلویزیون روشن بود و صحنه‌هایی از حضور رزمندگان را در صحنه های دفاع مقدس نشان می‌داد٬ و امام محو تماشای برنامه بودند. یکی از حضار گفت: آقا این‌ها که همه دست‌پرورده‌های خود شما هستند٬ تلویزیون هم که هر روز این صحنه‌ها را نشان می‌دهد٬ اگر اجازه می‌فرمایید به جلسه خودمان برسیم! امام فرمودند شما ارزش این‌ها را درک نمی‌کنید٬ نمی‌دانید این رزمندگان گمنام چه منزلتی دارند. ای کاش من به جای یکی از آن‌ها بودم.»
به راستی یاران خورشید چنین منزلتی را از کجا یافته بودند؟ این نام آوران گمنام عرصه های مجاهدت و ایثار این خلوص عمل، صدق باطن، پاکی و صفای دل را از چه مکتبی آموخته بودند که امام خوبیها آرزو داشت دمی به جای آنان باشد؟
قطعاً چنین عناصری در وجود انسان ها، دُرّ نایاب هستی، گوهر گرانبهای وجود آدمی و کیمیای آفرینش است که شخصیتی چون امام راحل عظیم الشان ما که به تعبیر زیبای رهبر معظم انقلاب «بـه همه فهماند که انسان کامل شدن ، علی وار زیستن و تا نزدیکی مرزهای عصمت پیش رفتن ، افسانه نیست» چنین آرزو و  املی داشته است.
خلوص عمل، صدق باطن، پاکی و صفای دل و در یک کلام تقوای برخاسته از ایمان – که به حق می توان آن را معیار کرامت انسان ها دانست – عنصری است که همچنان حلقه مفقوده جامعه ماست. حلقه مفقوده ای که اعتماد عمومی را خدشه دار کرده و می تواند در دراز مدت اتحاد ملی و انسجام اسلامی ما را دست خوش ناملایماتی قرار دهد.
سطح روابط متقابل مردم در جامعه، رابطه مستقیمی با میزان اعتماد بین مردم دارد. از این رو اگر در جامعه اعتماد بالایی بین مردم وجود داشته باشد تعاملات بین شان گسترده تر و صمیمی تر خواهد بود. اعتماد مقوله ای فرآیندی و چند مرحله ای و به نوعی بنیان کنش اجتماعی است به مرور زمان و به دشواری شکل می گیرد حال آنکه سلب اعتماد دفعی و لحظه ای است.
اتحاد و انسجام ملی نیز اصلی مهم از اصول بنیادی در جامعه اسلامی و حلقه ای از حلقه های زنجیره ثبات نظام اسلامی است که مدتی است در جامعه ما کم رنگ شده و می رود تا از این ناحیه آسیب های جدی بر پیکره ی جامعه و نظام اسلامی فرود آورد. اتحاد و انسجام در یک مجموعه یکی از کارساز ترین ، بنیادی ترین و زیربنایی ترین اصول و آیین تقویت کننده و تثبیت کننده آن است. چنانکه امام راحل نیز رمز پیروزی انقلاب اسلامی را در وحدت کلمه خلاصه کرده اند.
یکی از مشکلات بزرگ و اساسی جامعه اسلامی ما در اینجا نهفته است که متاسفانه اصول اسلامی اعتماد، انسجام و اتحاد در جامعه ما به فراموشی سپرده شده و جای خود را در خیلی از موارد به خصومت، نفرت ، تحریک حساسیت های سیاسی و ایجاد لجاجت ها و در نهایت راه انداختن جنگ حیدری نعمتی داده است. نوشته ها و گفته ها، جناح بندی ها، موضع گیری های سیاسی خصوصاً در عرصه سیاست داخلی و خارجی ما لبریز از تندی و افراط و تفریط و آنهم در راستای برهم زدن وحدت بین خانواده انقلاب می چرخد. خشونت، عصبانیت، پرخاشگری، ستیزه جویی ، دشمن تراشی ، حرمت شکنی، تهدید، تخریب و هتک حیثیت افراد و اشخاص در جامعه ما بیداد می کند و هر روز از کاه، کوهی ساخته می شود تا همدلی و همزبانی خدشه دارد شود.
آیا با وضع موجود می توان این جامعه را یک جامعه اسلامی پیشرو و همسو با نظرات ائمه معصومین(ع) و امام راحل و مقام معظم رهبری دانست؟
این همه تنازع و کشمکش برای چیست؟ واقعا همه این سر و صداها و برخوردها برای خدا و از روی تقوای برخاسته از ایمان است؟ آیا این روش ها وشیوه ها در کشور که متاسفانه بعضی اوقات به نام غیرت انقلابی و دینی و به عنوان دفاع از اسلام و ارزش های انقلاب انجام می گیرد، به نفع نظام اسلامی و ارزش های انقلاب است؟ آیا در این میدان افراطی گری، اسلام، انقلاب، نظام و ولایت مظلوم واقع نمی شود؟
متاسفانه اتفاقات ناگواری که مدتی است با آن روبرو هستیم، اندک اندک می تواند کشور اسلامی ما را به اختلافات عمیقی کشانده، صفا و آرامش را از جامعه سلب و مردم را رو در روی هم قرار دهد. این اتفاق نامبارک و ناخوشایند در دراز مدت می تواند اتحاد ملی و انسجام ما را مخدوش ساخته و با حرمت شکنی های مغرضان، خانواده انقلاب را نیز روز به روز از هم دور سازد و از این رو می توان این تند روی ها، اختلاف افکنی ها و بی اخلاقی ها را مغایر منافع ملّی دانست.
برخی اتفاقاتی که در تشییع جنازه شهدای غواص و گمنام به وقوع پیوست که عده ای به جای شعار وحدت و همدلی، شعار تفرقه و نفرت سر دادند، نشان بارز بی تقوایی، بی اخلاقی و حرمت شکنی بود. انگار این عزیزان بعد از سالها دوری و غربت، آمده اند تا از جناح و گروه خاصی دفاع کنند و بگویند در این کشمکش های سیاسی حق با اینهاست!
پلاکاردها و تراکت های توزیع شده، تشییع جنازه را تبدیل به میتینگی برای تسویه حساب سیاسی نمود. میتینگی سیاسی با این هدف که کسانی بتوانند از ریسمان بسته بر دستان شهدایمان، طنابی بسازند برای صعود به قله قدرت و پایه های نردبان ترقی شان را بر خون این عزیزان استوار کنند.
در تشییع شهدا، هیچ کس غریب تر از شهدا نبود. حضور حماسی، عاشقانه و مخلصانه مردم شهیدپرورو انقلابی مان، مجالی برای سو استفاده برخی سیاسیون در توهین آشکار به دولتی را فراهم آورد رئیس اش در دوران دفاع مقدس عضو شورای عالی دفاع و ستاد فرماندهی جنگ بوده است و مقام معظم رهبری نیز بارها تصریح فرموده اند که با تمام توان از دولت حمایت می‌کنند و به مسئولان بلند پایه آن اعتماد دارند.
کاش سیاسیون جامعه ما بدانند شهدا ابراز نیستند. شهدا چون آیه آیه قرآن مقدّس اند و قداست زدایی از آنان و راه و آرمان شان به هر انگیزه، هدف و بهانه ای محکوم و مذموم است و در دراز مدت باعث صدمه به باورها و اعتقادات مردم و جدایی بخشی از جامعه از ارزشها می شود.
برادری، وحدت و محبت، نیاز امروز جامعه ما برای عبور از گردنه های حساس و صعب العبور است. امروز اعتماد عمومی، اتحاد و انسجام ملی و همدلی و همزبانی حول محور فرمایشات مقام معظم رهبری یک وظیفه ملی، دینی و همگانی است. همدلی و همزبانی با دولتی که برخواسته از رای ملت است و تلاش می کند مشکلاتی که میراث گذشتگان است مرتفع سازد. قطعاً چیرگی بر مشکلات عظیمی که دیگران بر سر راه ملت بزرگ ایران ایجاد کرده‌اند، صبورانه، با اتحاد و همدلی و با روندی حکیمانه و مدبرانه در چهارچوب منویات رهبری معظم انقلاب امکان پذیر است.
شهدای غواص آمده اند تا ما را نجات دهند. بچه ها دیدند ما داریم غرق می شویم و آمدند تا ناجی ما شوند و دوباره ما را دور هم جمع کنند.
به موقع آمدند تا بیش از این غرق در مجادله و بی اخلاقی، ناجوانمردی و دروغ، تخریب و حرمت شکنی نشویم.
آمدند تا به ما یاد آوری کنند که بودید و کجا بودید؟ آمدند به ما یاد آوری کنند که امام(ره) مان گفته بود تندروی عاقبت خوبی ندارد.
آمدند تا بار دیگر از خلوص عمل، صدق باطن، پاکی و صفای دل برایمان بگویند تا تلنگری باشد برای حرکت و اصلاح.
آمدند تا بگویند چرا فضای عمومی کشورتان از دوران طلایی دفاع مقدس فاصله گرفته است و شما به خواب غفلت رفته اید؟
آمدند تا بگویند چرا سینه ها مملو از کینه هاست؟ چرا قهر جای آشتی و دشمنی جای دوستی را گرفته است؟
آمدند تا با دسته های بسته شان، گره از کارها بگشایند. گره هایی که به واسطه بی تقوایی گریبان مان را می فشارد.
از اهلبیت (ع) ما آنانی که دست شان بسته بود، باب الحوائج شدند و گره گشای مردم. امید که این فرشتگان عرش الهی نیز گره از کار فروبسته ما بگشایند.
آری! باز هم ستاره ها آمده اند تا ما راه را گم نکنیم…. « وَبِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدُونَ»
سلام بر پاره های دل خمینی(ره)
سلام بر طائران خونین بال آسمان مجاهدت و شهادت که سالهاست مونسی جز نسیم صحرا و همدمی جز مادرشان حضرت زهرا(س) نداشته اند.
بیایید و ما را در این دنیای زبون تفحص کنید تا بیش از این دین مان را به دنیای دیگران نفروشیم.