کاشان نیوز– حوریه شیوا: پیروزی دکتر حسن روحانی، بعد از هیاهوهای انتخاباتی، کام طرفدارانش را شیرین کرد.
یک/
شنبه‌شب، پس از اعلام رسمی این خبر، مردم کاشان، ابراز خوشحالی و شادی خود را از این پیروزی، با حضور پرشور در ستاد مرکزی دکتر روحانی، واقع در چهارراه شاهد، نشان دادند. به‌طوری‌که مسئولین ستاد، از این حضور خودجوش و بدون اعلام رسمی، شگفت‌زده شدند و برای مدیریت فضا، تلاش بسیاری کردند.
اکثریت جمعیت را جوانانی ناهمگن تشکیل می‌دادند، اعم از تحصیل‌کردگان روشنفکر و جوانان عادی، با پوشش‌هایی که قشر اجتماعی آنها را مشخص می‌کرد، عده‌ای با شعارهای مشخص سیاسی که تا چندی قبل گفتنش ممنوع بود، باهدفی مشخص آمده بودند و عده‌ای دیگر، با طبل و بوق ورزشگاهی برای تخلیه هیجان، بدون شعار سیاسی، با تشویق‌هایی ورزشگاهی و حول محور «ایران» و «ایران‌دوستی». کار به آنجا رسید که در پایان از خواندن شعر: امشب شب عروسیه و کل کشیدن هم دریغ نکردند!
ترقه زدن، آبشاری، نورافشانی، دود افشانی رنگی (بنفش و سبز)، هم از طرف مردم، دیده می‌شد.
جوان‌ها با شور وصف‌ناشدنی، دست می‌زدند و پای می‌کوبیدند.
دو/
یکشنبه‌شب، مردم، تجمع دوم را در ستاد جوانان، واقع در خیابان شهید رجایی، برگزار کردند. این بار هم خودجوش و بدون اعلام رسمی.
با جمعیتی کمتر از شب قبل، شعار، کمی آتش‌بازی و هیاهو و شور زیاد.
سه/
سومین حضور، سه‌شنبه‌شب مصادف با دوم خرداد، سالگرد پیروزی رهبر اصلاحات در انتخابات ۱۳۷۶، با اعلام رسمی در ورزشگاه رضوی برگزار شد.
فضایی دورتر از مرکز شهر، باعث شده بود این بار «هرکسی» نتواند بیاید. این بار نظم قابل محسوسی بر فضا حاکم بود. فضا برای هر دو طیف مطلوب بود؛ هم آنها که دنبال شادی معقول و آگاهانه بودند و هم کسانی که به دنبال تخلیه هیجان و هم‌نوا شدن با موسیقی‌های وطنی بودند و ظرفیت گوش دادن به سخنرانی نداشتند و بعضاً هوو می‌کشیدند!
* * *
این سه برش از جشن‌های مردمی، یادآور نظریه انبوه خلق گوستولوبون است، جمع شدن عده‌ای افراد که برای عمل مشخصی گرد هم می‌آیند، با ویژگی‌هایی چون وجود احساسات و هیجانات آنی، نداشتن تشکل و انسجام، وجود ارتباط موقت و ناپایدار میان افراد، از دست دادن حس تشخیص و پیوستن به گروه و درنهایت عدم وجود هدف قبلی. توده‌هایی ناهمگن که یکی از علت‌های وجودی‌شان، تقلید و تلقین است، با تفکر منطقی کم، هیجان و احساساتی بالا و عدم تجانس سنی، جنسی و شغلی.
مردم به شادی جمعی و ملی نیاز دارند، نیاز به یک ابراز احساس مشترک و جمعی، خواه بهانه‌اش پیروزی حسن روحانی باشد خواه برنده شدن تیم ملی.
این دست شادی‌ها در تولید انرژی اجتماعی و به‌تبع سرمایه اجتماعی تأثیر زیادی دارد و جامعه قطعاً به یک روح جمعی شاد که رنگی از فردگرایی در آن نیست و احساس تعلق به یک جمع باهدفی مشترک را تقویت می‌کند، نیاز دارد.
ازاین‌دست جشن‌های مردمی در تقویم ما زیاد است، راهپیمایی ۲۲ بهمن، ۹ دی، روز قدس و…، اما مردم رغبتی به حضور در آن‌ها ندارند، چراکه این‌گونه مراسم را سازمان‌دهی شده از طرف حاکمیت می‌دانند و احساس می‌کنند آزادی لازم برای بیان خواسته‌هایشان را ندارند.
در سال‌های اخیر، رغبت مردم به مراسم اجتماعی خودجوش و غیر حاکمیتی، چه در غم و چه شادی، افزایش‌یافته است. حادثه‌ای مثل پلاسکو و همدردی با آتش‌نشانان یا شادی مردم پس از توافق هسته‌ای نمونه‌هایی ازاین‌دست هستند که البته، نقش فضای مجازی و شبکه‌های پیام‌رسان اجتماعی را در این زمینه نمی‌توان نادیده گرفت.
کاشان شهری است با بافتی سنتی و مذهبی که اجرای آیین‌های دینی در طول سال و به‌خصوص ماه محرم و صفر، در آن بسیار پررنگ است و فضای غم‌آلود این شهر که مذهبی‌هایش از دین، فقط تاریخ شهادت‌ها را می‌دانند و تلاشی برای برگزاری اعیاد مذهبی به نحوی شایسته ندارند، بیش از هر چیز سبب شده که کاشانی‌ها شادی کردن را بلد نباشند، وسط شادی سیاسی، طبل ورزشگاهی بیاورند و امشب شب عروسیه بخوانند!
شادی‌های جمعی، یکی از زیباترین جلوه‌های زندگی انسان اجتماعی است. با نگاهی به شادی‌های خیابانی اخیر و نوع ابراز احساسات جوان‌ها، بیش از هر زمان دیگر، خلاء برنامه‌هایی برای ایجاد نشاط و شادی، در بستری مناسب احساس می‌شود. هیجان‌ها و احساساتی که اگر در مسیر صحیح هدایت شوند، باعث کاهش جرائم اجتماعی شده، تجدید و بازتولید انرژی اجتماعی را سبب می‌شوند و سرمایه اجتماعی حاصل از آن، به رشد و پیشرفت شهر نیز کمک می‌کند.
امید است که اعضای محترم شورای شهر کاشان، با آغاز به فعالیت، این امر مهم را در نظر داشته و برنامه‌ریزی جامعی برای آن داشته باشند.