کاشان نیوز- مطهره حاجی‌زاده: گویند مرکز ایران دریاچه وسیعی بوده به نام دریاچه ساوه که حدود قم تا اصفهان و ساوه را در برمی‌گرفته است. جایی که امروز کویر مرکزی ایران وجود دارد. گمانی هست که تپه‌‌های سیلک هم‌جایی در نزدیکی این دریاچه بوده در کنار جنگلی خوش آب‌وهوا.

از معدود کتب تاریخی معتبر منطقه قم و کاشان، تاریخ قم تألیف حسن قمی است که روایت کرده در زمان تولد پیامبر اسلام (ص) این دریاچه عظیم شروع به خشک شدن کرده و درنهایت دریاچه حوض سلطان (نمک) باقی می‌ماند.

به‌تدریج آثار بنای آبادی در حدود کاشان به وجود می‌آید. مردمی که در تپه‌های سیلک و باقی تپه‌های تاریخی آن ناحیه ساکن بودند، به دشت کاشان آمده و قلعه‌ها ساختند.

کاشان در زمان بعثت خاتم‌الانبیا گودالی بوده همراه آبی در اطراف و سبزه و چمن بسیار که در چند قلعه متفرقه آن مجوسان سکونت داشتند.

پس تا زمان هجرت، قم و کاشان، ملک و ولایت جداگانه‌ای نبوده و هرکدام دارای چند قلعه متفرقه بودند. این منطقه نام چهل حصاران نیز داشت که کنایه‌ای از قلاع متعدد و حصار قلعه‌هاست.

در ایران قدیم، آبادی‌هایی که به‌دوراز شهرهای بزرگ بود، به خاطر حفظ امنیت ساکنان شامل چندین قلعه بود.

قلعه‌هایی که هنوز در اطراف کاشان بسیار دیده می‌شوند که متشکل از محلی برای سکونت و زمین زراعی در اطراف آن بوده و دورتادور زمین‌ها حصاری وجود داشت.

چهل حصاران حکایت این قلاع متعدد و حصارهای اطراف آن است.

—————————————–

منابع:

• تاریخ قم، حسن قمی
• تاریخ کاشان، الهیار صالح، مقدمه ایرج افشار