کاشان نیوز-صادق صدقگو: «حیدر…حیدر حرف بزن…نه…حیدر نخواب!…نه…حیدر…حیدر…بیدار شو…جان راضیه چشماتو بازکن…جان راضیه نخواب…چشماتو بازکن…حیدر…نخواب!»
این جملهها قسمتی از دیالوگ همسرِ حیدر ذبیحی (یک نیروی امنیتی) با او قبل از شهادتش، در سکانس پایانی فیلم بادیگارد است. بادیگارد ابراهیم حاتمی کیا را شاید بسیاری از ما دیده باشیم اما هزاران صحنه واقعی شبیه آن را ندیدهایم؛ یعنی نشده که ببینیم.
راستش را بخواهید، برخی بر این باورند جنگ که تمام شد، انقلابی گری از جامعه ایران رخت بربست و کمکم در فضای مدرنیته، ازخودگذشتگی، ایثار و فداکاری برای مردمان این سرزمین جای خود را به رویکردی داده است که تنها به فکر جزیرهای به نام خانواده خودشان هستند و نهتنها مشکلات فامیل و همسایه، که معضلات موجود در جامعه و کشور هم آنها را قلقلک نمیدهد تا از لاک اندیشیدن به منافع شخصی و یا به تعبیری خودخواهی خارج شوند.
رویکردی که زندگی در دنیای امروز را مسابقهای میداند که باید تنها یک برنده به نام «من» داشته باشد. تنها وظیفه «من» در این معرکه، کنار زدن همقطارانی است که شاید نزدیکترین بستگانم باشند. باید «من» در این مسابقه دیگران را حتی سپر بلای خود و خانوادهام کنم یا از آنها پلهای برای ترقی خودم بسازم. اینجاست که کمکم دغدغهها و اندیشههایی که محور اصلی و خمیرمایهی انقلاب اسلامی ما بود کمرنگ شده و از جامعه ما رخت برمیبندد. ایثار، جانفشانی و فداکاری غبار فراموشی میگیرد. احساس مسئولیت اجتماعی و حضور متعهدانه در وقایع و همچنین محبت به هم نوع و دستگیری از آنان رنگ میبازد.
رویکردی که باکمال تأسف، میرود تا کمکم گفتمان غالب در جامعه اسلامی ما شود .این گفتمان که هویت اصیل اسلامی و ایرانی ما را هدف قرار داده، با سرعت قابلتوجهی در اقدامات، فعالیتها و حتی خدمات پیشینیان ما تشکیک میکند. به خدمات عاشقانه، متعهدانه و مخلصانه برخی افراد درگذشته و امروز، با عینک بدبینی و تردید نگاه میکند. رویکردی نگرانکننده که نه میتوان آن را وارداتی دانست و نه تقلیدی، بلکه بهرهگیری کاریکاتوری از فضای ماشینیسم حاکم غالب بر جامعه است.
در این میان، برخی هنوز حس و حال وجودیشان، روحیه، تعهد و انگیزههایشان همانی است که حلقه مفقوده جامعه ماست. برخی که سلامت خود، آسایش خانواده و حتی فرزندانشان را فدای آرامش ما میکنند ولی درعینحال هیچ جا دیده نمیشوند. اگر هم دیده شوند، با نگاههایی ویژه و توأم با بیانصافی.
شغلهایی که بنا به شرایط کاری، نهتنها فرزندان و همسرشان نمیتواند در جامعه از آن بگویند که شاید حتی اقوام و نزدیکان نیز بهواسطه همین شغل مجبور باشند برخوردهایی بسته و کنترلشده با آنها داشته باشند.
شغلهایی که اگر نبودند امنیت ملّی ما دستخوش حوادث و اتفاقاتی میشد و آرامش عمومی و آسایش اجتماعی از جامعه ما رخت برمیبست و جای خود را به دلهره و نگرانی و ترس میداد.
شغلهایی که گر چه بهزعم برخی شاید اصلاً دیده نمیشوند ولی حضور نامحسوس و یا رد پای کمرنگی از حضور آنها در کنترل و مدیریت همه وقایع و ماجراهای این کشور دیده میشود. حضور و رد پایی که دیده نمیشود ولی قطعاً بهخوبی برای همهی ما حس میشود.
نیروهای وزارت اطلاعات در کشورمان، نامداران گمنام و بیادعایی هستند که آرامش اجتماعی و آسایش عمومی کشور مرهون بیداری آنهاست. بیداری که شاید مشمول بیمهری برخی نابخردان و کج اندیشان واقع شود ولی اتفاق ناگوار اخیر و حادثه تروریستی در مجلس شورای اسلامی و حرم مطهر حضرت امام(ره)، نشان داد این بیداری و حضور متعهدانه و مسئولانه ستودنی است.
فارغ از برخی گلایهها از بعضی عناصر در آن مجموعه عظیم و خدمت گذار که ممکن است گاهی خودسرانه برخلاف مصلحت عمومی کشور گام برداشته یا بردارند، اشراف کامل اطلاعاتی و امنیتی در کشوری که در دریایِ طوفانیِ ماجراجوییهای معاندین و مخالفین خارجی قرارگرفته است، مجاهدتی ایثارگرانه با همان روحیه، تفکرات و دغدغههای آغازین انقلاب اسلامی است. مجاهدتی شبانهروزی که به گفتهی حجتالاسلاموالمسلمین سید محمود علوی وزیر محترم اطلاعات «بر اساس شرع، اخلاق و قانون، حلال و حرام خدا و حفظ کرامت و شخصیت مردم است. ۱ »
جا دارد علیرغم برخی انتقادات، اگر تاکنون پاس دار این حضور پررنگ و درعینحال نامحسوسشان نبودهایم و یا اگر متأثر از عینکهای بیانصافی و یا بدبینی؛ حقطلب، حقیقتگو و واقعگرا نبودهایم، به خود بیایم. کمی تأملکنیم و شکر گذار حضور کسانی باشیم که نعمت بزرگ امنیت و آرامش ارمغان حضور آنهاست.
افرادی از جنس حاج حیدر ذبیحی در فیلم بادیگارد حاتمی کیا که بارها و بارها عاشقانه تا مرز شهادت پیش رفتند، بیمهریها دیدند ولی همچنان با چشمانی باز و تیزبین، تحرکات را رصد کردند و تلاش و کوشش صادقانه و خالصانهشان در حراست و حفاظت از احساسِ آرامشِ خاطرِ مردم ، بر برگ برگِ صحیفهی زرینِ افتخاراتِ این مرزوبوم ثبت و ضبط است. ایکاش حیدرهای کشور ما، از بیمهریها نرنجند، همیشه بیدار باشند و نخوابند!
فراموش نکنیم، این ازخودگذشتگیها و جانفشانیها، ایثار و فداکاریها، ادامه راه همانهایی است که برای حفظ کیان و تمامیت ارضی این کشور و همچنین عزت و شرافت این ملت، اکنون لالهگون در گلستانهای شهدا آرمیدهاند. آنها مصداق «رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ ۲ » بودند و اینها نیز مصداق «وَ مِنْهُم مَّن یَنتَظِرُ ۲ »
پینوشت:
۱- سخنرانی وزیر محترم اطلاعات پیش از خطبههای نماز جمعه تهران (۱۵ اردیبهشت۹۵)
۲- مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَ مِنْهُم مَّن یَنتَظِرُ وَ مَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا. (سوره احزاب ؛ آیه ۲۳) ترجمه : از میان مؤمنان مردانیاند که به آنچه باخدا عهد بستند صادقانه وفا کردند برخى از آنان به شهادت رسیدند و برخى از آنها در [همین] انتظارند و [هرگز عقیده خود را] تبدیل نکردند
دیدگاه شما