کاشان نیوز: امیرعباس مهندس روزنامه نگار، شاعر و نویسنده کاشانی یادداشتی تحلیلی در مورد نمایش آثار تابلوهای فریدون امیدی در گالری هنری هشت چشمه برای کاشان نیوز ارسال کرده است.
امیرعباس مهندس: نگاه و نگرش هنرمندان دوره های گوناگون به محیط، اشیا پیدا و اتفاقهای متغیر، متفاوت است. چنانچه مشخص شده دید هنرمند تنها معطوف به شخصیت هر کدام نیست بلکه جایگاه و دانش محیط نیز تاثیر گذار میباشد. مقتضیات هر دوره حکم میکند، پدیده را در روند تکامل، تحول و لحاظ داشت فردایش نگریسته و به تحلیل و داوری بنشینیم. چراکه تغییر در ذات پدیده نهفته و هر جریان را اگر متاثر از خود نکند بیشک تاثیر میگذارد. روند تحول و تغییر در جامعه امری است که نمیشود نادیده انگاشت و یا از کنار آن به سادگی گذشت واین مهم را هنرمند آگاه و همراه با دانش جامعه به خوبی درک کرده است. ماندگاری هنر، بیواسطه دانش هنری و نگاه جامعه شناسانه میسر نمیشود. آثار و بیان هنرمند آگاه بر این روند که میتوان به جریان پژوهش مرتبط دانست در آثارش خواسته یا ناخواسته به منصه ظهور و بیان رسیده است. از منظری دیگر نیز میتوان به مساله جایگاه هنر در جامعهای که هر روز در جریان تغییر و نو شدن قرار دارد پرداخت. در چنین شرایطی جایگاه اثر هنری که مبتنی بر آگاهی باشد به واسطهی روند تغییر ذائقه مخاطب، بسیار حساس خواهد بود. هنرمند همواره با این پرسش مواجه است که آیا طوفان فراموشی بر اثر خلق شده خواهد تاخت. با چنین مساله مهمی است که هنرمند به خلق اثر میپردازد و حل و فائق آمدن بر این سوال گاهی از خلق اثر هنری مشکل و مهمتر است.
تابلوهای فریدون امیدی بر دیوارهای فضای هنری هشت چشمه مبین تلاش نقاش برای پیوند دیروز و امروز با منظور داشت خط هایی که برای مخاطب تداعی کننده فرهنگ و هویت وی میباشد نقش و رسم شده است. حروفی که به صورت نستعلیق نگاشته یا در جاهایی ترسیم شده، ذهن را به مرور چرخان خط و سیاه مشق و ارتباط آن به عصر حاضر فرا میخواند. البته از منظری دیگر این خطوط متداخل و کنار هم قرار گرفته ضمن آن که ذهن را به مسیر چرخش های هندسی و ریتم نظم گونه هدایت میکند که در نهایت هارمونی ای از حرکت را به ذهن مینشاند، مساله همپوشانی را نیز تداعی ساخته که در چنین ساختاري امر خوانش میسر میشود. همپوشانی که اگر حتا برآیند آگاهانه ذهن باشد میتوان اشارهای دانست به واقعیت نهادینه شده در جامعهای که شفافیت از آن رخت بربسته است. چراکه همواره آدمی بسیاری از حرفها، ایده و خواستههایش را در لایههای ناپیدا پنهان میکند. ساختار قاطبه آثار امیدی در این نمایشگاه دنیایی است که در پس خط و نقشهای پلان اول تابلوها قرار گرفته میباشد و این مهم امری است که به روشنی و وضوح خود را نشان داده و معرفی میکند. هرچند این سوال به ذهن منبادر میشود، آنچه امیدی در پی نمایش یا پنهان کردن آن است ارتباطی با عالم مثل افلاطون دارد یا خیر. آیا نقش هایی که غالبن با رنگ سیاه آمدهاند تا مقابل دیده ما قرار گرفته و طرح پرسش نمایند، عامل فاعلی پنهان کردن آنچه در بکراند تابلو آرام و روشن زندگی میکنند میباشد؟ یا بیانی از گذشتهای روشن و شفاف دارد. مبین است هر کسی میتواند در راستاي سلیقه و داشتههای ذهنیاش با اثر یا آثاری ارتباط برقرار کرده و همراه شود، یکی از مواردی که نگاه را مهیای چنین بیانی میدارد نوستالژی است که در تابلوهای امیدی ذهن را به خود میخواند. حروف و خط هایی که تاریخی را همراه خود داشته و تا اینجا آمدهاند.
از منظری دیگر مواجهه با آثار امیدی جریانی در راستاي تامل و تعمق میان رها شدن گفتار و سکوت بر مدار تکرار است. چیزی که با تاکید هنرمند نتیجه حاصل میشود، غیر و جز این ممکن نیست. در جریانی که مخاطب در محل یا جایی متوقف نمیشود و در حرکت دورانی یا جریان رفت و برگشت گونه از عمق و درون به سطح در رفت و آمد است.
آثار فریدون امیدی آبان ماه امسال در فضای هنری هشت چشمه مقابل دیدگان هنر دوستان قرار داشت.













دیدگاه شما