اجتماعی , اخبار , یادداشت

کاشان نیوز-زهرا رسول زاده: چه فرقی می‌کند همه‌چیز از کجا شروع شود. مهم آغازیست که روحم را به پرواز درمی‌آورد. پرنده‌ای که جلد کاشانه مهریست که به دروازه بهشت شبیه‌تر است. موسیقی و شعر خط اتصالم شد به این خانه. شعر شیرین و لیلا و قلم فضه و هنر همه آنانی که دستان خداوندند در آستین دنیا، پیامبران اراده‌اند برایم و آهنگ صبوری و مهربانی.
گرفتاری‌های کاری این روزها دست‌وپایم را بسته اما نتوانست دلم را از اشتیاقی که برای دیدنشان داشتم غافل کند. همراهی یک دوست پاهایم را استوارتر می‌کند. دل‌شوره شیرینی دارم درست مثل وقتی عاشقی معشوقش را انتظار دیدن می‌کشد. روز جهانی معلولان رابهانه کرده‌ام که روحم را آرام کنم به دیدنشان. ساکنان این خانه با لبخندی آسمانی به خوش‌آمد می‌آیند و چشمان مهربان و دستان لرزانشان حیاط کوچک و رؤیایی پشتی را نشانم می‌دهند که دل‌تنگی‌ام را کم کند.
نگاه‌های آشنا و لبخندهای همراه با شوقشان قدم‌هایم را برای دیدنشان تند می‌کند.
صدای بال فرشتگانی که از گلوی مهربان گروه هم‌آوایی این خانه مهر به گوش می‌رسد لبخند را مهمان لبانم می‌کند و قلبم را سرشار شادی.
مهران مبینی استادی بزرگ و بزرگوار که دل درگرو مهر این فرشتگان شهر دارد اسطوره ایست که سر تعظیم بر آستان مهربانی‌اش فرود آورده‌ام.همراهی دلسوز که صدای سخن عشق را از نای آسمانی صاحبان این خانه به عرش می‌رساند.
عزیزان خیراندیش کنار وسعت نگاه و دلسوزی نشسته‌اند به تماشای شادی و اراده این‌همه توانمندی. میزهایی که پر از دسترنج این راه سخت و شیرین‌اند، دل استوارم می‌کند به این انتخاب همراهی.
فرصت کوتاه می‌شود و باید دل بکنم از این اقیانوس اراده و مهربانی. سیراب از مهر و لبخندشان نمی‌شوم اما آرام‌تر شده‌ام روح تشنه‌ام لب ترکرده از این آب حیات مهربانی. دستان شعورشان را می‌بوسم و از اینکه هستند و دریچه نگاه خداوند شده‌اند به این کویر خشک، خدای مهربانی را سپاسگزارم.