اجتماعی , اخبار , یادداشت

کاشان نیوز-بهمن اورانی: نمی‌توان این شعار مدیران که ما خدمتگزاریم را خیلی باور کرد .
دستکم این شعار در خصوص بسیاری از مدیران صادق نیست .
خدمت یک طعم لذت بخشی دارد که در هر شرایطی به آن می‌پردازی بی‌آنکه به جایگاه خودت نگاهی داشته باشی.
تغییر شهرداران در هفته گذشته که به اقتضای زمان رخ داد و اصرار بسیاری از آنان که به هر طریق ممکن صندلی مدیریتی را در هر جای دیگری به چنگ آورند، قصه غم‌انگیزی است .
غم‌انگیز از این لحاظ که چرا مدیران ما نمی‌توانند بعد از یک دوره مدیریت، در کسوت یک شهروند عادی و در موقعیت یک کارشناس ادامه حیات اجتماعی بدهند .
ایراد کارمان کجاست؟
چرا وقتی نخست‌وزیر انگلیس از مقام رئیس دولت کنار می‌رود از همان لحظه یک شهروند معمولی می‌شود و هیچ دغدغه‌ای هم ندارد.
چگونه مردمشان خیلی راحت شخصیت شهروندی آنان را می‌پذیرند و هیچ حساسیتی نسبت به موقعیت جاری آنان نشان نمی‌دهند .
نمی‌دانم شاید ما مدیرانی خودبزرگ‌بین داریم.
شاید مردم ما افراط گونه زندگی پسا مدیریتی مدیران را رصد می‌کنند.
شاید هم آن‌همه توصیه‌های اخلاقی و دینی ما که این میزها ماندگار نیست، کارآمد نبوده است .