کاشان نیوز– محمد ثابت ایمان: بیمقدمه سلام بر حضرت عزرائیل، که صبح تا شب مینشیند بلکه از میان شکافها و بهاصطلاح گپهای فردى، گروهی و سازمانى ما، راهى براى گرفتن جان آدمیزاده پیدا کند تا بشود اسمش را تقدیر گذاشت؛ و بیهیچ رودربایستى، آفرین بر بشر نعوذوبالله جانشین آن نور و آگاهی، که دائم به این مأمور الهى حال میدهد و مجال انجام کار، که یکوقت نشود بر اساس نص روایت، در چشم خلائق محکومبه خباثت شود و همیشه دلیلى براى تراشیدن روح و گرفتن جان آدمی در میان باشد،
آنهم از جنس غفلت! اسم هر اتفاق را قدر الهی بدانیم و هیچگاه راه به تدبیر نبریم که اصلاً گناه دارد. یا از اینطرف حضرت الاغ بیوفتیم و گوشمان عهد نشنفتن تقدیر داشته باشد و زبانمان گره در ناخن همان تدبیر.
و اما یک سؤال؛
مدیریت که ما را این روزها بهراحتی در جادهها و مسیر سیلابها و … میکشد، آیندهنگری و پیشگیرى براى بهترین حالت موجود است یا نه بدترین امکان حادثه یا رویداد را با همه جوانب در کف استانداردهاى موجود، باید موردتوجه قرار دهد تا راه هرگونه ابتلا بر شرایط احتمالى خطر در آینده را ببندد.
آیا شرایط بنز s۵٠٠، فلان آقا، در امکان حادثه بررسى میشود یا پراید من و نکش نمیر سایپا. بیشک در جامعه بااخلاق با لحاظ رعایت ادب هر مقام، براى هر امکانى در جاى خودش با هر ظرف و ظرافتى باید بتواند بهپیش بینى رسیده و حادثه را ببیند. والا یک بچه دوازدهساله با حق امضاء برخى از بهاصطلاح مدیران ما هم میداند که اینطرف جاده باید از آنطرف جاده با مثلاً مانعى بنام بلوک سیمانی جدا شود؛ اما هرگز نمیداند استاندارد شیب جاده در سرپیچ یعنى چه؟
وجود سه تا پنجمتر پهنهی شنى به طول … که هر آن امکان شن گیر شدن ماشینهای عبورى را، براى ایجاد هر انحراف فرمانی خواهد داد، یعنى چه؟
نمیداند بلوک سیمانى در ابتدا باید با موانع منعطف امکان شدت ضربه را گرفته و با چراغقرمز خطر، هشدارى به راننده مقابل بدهد یعنى چه؟
اصلاً ما سالهاست که هى و مدام افتتاح میکنیم بدون آنکه حواشى متن را براى سلامت امروز و فرداى مردم، اصلاحکرده باشیم، اصلاً نگاه کردن و تنظیم و نگهداشت احسن را یاد نگرفتهایم، کاهش خطر را نمیدانیم. یادم نمیرود تمام تحقیقات علمى بچههای صنعتى شریف، میگفت؛ فلان محور امکان بى آرتى با لحاظ استانداردها را ندارد، یک مردى اجرا کرد و تازه گفت؛ دیدید میشود!
اصلاً براى فضاى بارى به هر جهت جامعه ایرانى، توسعه بر مبناى علم و مطالعه چه مفهومى دارد وقتى تفکر؛ هراس من مردن در سرزمینی است که مزد گورکن از جان آدمی در آن بیشتر باشد، بزرگترین پارادایم به ظهور رسیده در آن میباشد. چندى پیش دوستى براى جلسهای به آران و بیدگل خودمان میرفت پرسیدم تو چهکار به آران دارى؟ گفت میروم از بین چند نَفَر، مسئول دفتر شهردار انتخاب کنم. تا از خودمان باشد، نگاه حزبى صرف به تصدى حوزههای خدمت به مردم، بزرگترین افت، براى پرهیز از شایستهسالاری و درگیرشان به حاشیههای نامربوط سیاسى و عدم توجه عالمانه به سرنوشت خلقالله است. در حادثه شنبه محور اردهال نیاسر کاشان، بار دیگر نشان دادیم که تا اتفاقى رخ ندهد، از خواب خرگوشى بیدار نمیشویم. البته اگر به بهانهی هر اتفاق، سطح مطالبه گرى صاحبان مصائب، از حد کافى آگاهی برخوردار باشد و الا مردم که دچار دلزدگیهای ناشى از مسائل اقتصادى بوده و تاب فریادشان نیست، پس روز از نو و روزى ما هم.
اما بهراستی راه و راهنمایى و رانندگى و … کجاى سند وضعیت اینگونه حوادث، پاسخگوى هوشمندى جامعه بودهاند که حالا باشند. شما و حزبت ریس باش. گور باباى مردم هم کرده، اصلاً شعار مرگ بر آمریکا به عادت، یادت نرود، حالا اسب نیمه عریان تروآی همهچیز استعمار و استحمار ما، سر در آخور جو عافیت کرده باشد که باشد!
تو مدیر باش که همین را عشق است. حتماً صف اول نماز جمعه یادت نرود و ریش مصلحت بیریشه، اصلاً بیخیال پیامبرى (ص)، که هنگام گذاشتن سنگ لحد قبر فلانى، به عرب معترضى که میگفت قرار است خاک روى لحد بیاید چقدر سنگ را با دقت میگذاری؟ جواب دهد که؛ خداوند دوست دارد تا کارت را به نحو احسن انجام دهى. آرى زشت است امت نبى، این سیره عملى زیبا را موردتوجه قرار دهد! چه مسلکى داشتند آنهایی که فلان مهندس اجنبى را، زیر پل ورسک نشاندند تا از استحکام بِنَاى پل در عبور قطار میهنى مطمئن شوند، یکوقت نکند مردم آسیبی ببینند. خدا کند کمى شرم روى کفهی نامیزان وجدان برخى از مدیران ما کشیده شود.
آیا مردمداری یعنى این؟
کمیت عافیت چند خانواده، روى در نقاب خاک بکشد، غفلت را باور کردهاید.
زشت است فلان مدیر به خانواده داغدار بگوید،
مرگ پسر شما سبب خیر شد.
یعنى نقص ما در مرگ عزیزان شما پیدا و حل میشود. غمانگیز است سرنوشت امیرحسینهای زیارتى و فاطمه ساداتهای سجادى!
محمد ثابت ایمان: بیمقدمه سلام بر حضرت عزرائیل، که صبح تا شب مینشیند بلکه از میان شکافها و بهاصطلاح گپهای فردى، گروهی و سازمانى ما، راهى براى گرفتن جان آدمیزاده پیدا کند تا بشود اسمش را تقدیر گذاشت؛ و بیهیچ رودربایستى، آفرین بر بشر نعوذوبالله جانشین آن نور و آگاهی، که دائم به این مأمور الهى حال میدهد و مجال انجام کار، که یکوقت نشود بر اساس نص روایت، در چشم خلائق محکومبه خباثت شود و همیشه دلیلى براى تراشیدن روح و گرفتن جان آدمی در میان باشد،
در حادثه شنبه محور اردهال نیاسر کاشان، بار دیگر نشان دادیم که تا اتفاقى رخ ندهد، از خواب خرگوشى بیدار نمیشویم. البته اگر به بهانهی هر اتفاق، سطح مطالبه گرى صاحبان مصائب، از حد کافى آگاهی برخوردار باشد و الا مردم که دچار دلزدگیهای ناشى از مسائل اقتصادى بوده و تاب فریادشان نیست، پس روز از نو و روزى ما هم.
دیدگاه شما