کاشان نیوز-حوریه شیواپور: وارد آن زیارتگاه باصفا در نزدیکی جامعه نابینایان که می‌شوی، گوشه حیاط، خیمه سیاه کوچکی را می‌بینی که مردها آنجا عزاداری می‌کنند و زن‌ها کنارش، داخل زیارت.
پسر نوجوانی دم در بیسکوییت‌های پتی بور کوچک را تعارف می‌کند تا کنار چایی خوش عطر مجلس، پذیرایی، کامل بشود.
بدون هیچ تشریفات و تجمل، ساده و بی‌تکلف، روشندلان دریادل، دهه دوم را عزاداری می‌کنند.
از سال ۸۹ و به‌صورت خودجوش دورهم جمع شده‌اند و دو بار در سال، ایام فاطمیه و محرم، به اقامه عزا می‌پردازند. تمام زحمات به دوش خود اعضاست، از تلاوت قران و ادعیه گرفته تا خدمات صوتی و نوازندگی نی و…
اینجا هیچ‌کس رئیس نیست و جمع صمیمی و بی‌ریایشان، فارغ از هر رقابت و هیئت بازی، به دنبال عزاداری خالصانه و واقعی است. محمد، روشندل توانمند این جمع، سیستم صوتی را به بهترین شکل راه می‌اندازد و روحانی جوان، شروع به سخنرانی می‌کند و بعدازآن مداح می‌خواند. اینجا مجلسی است که هنگام خواندن روضه، نیازی نیست چراغ‌هایش خاموش بشوند…
پیش‌ازاین، نه منبری و نه مداح برای «پاکت» چانه نزده‌اند و همدلانه آمده‌اند اینجا.
نکته دیگر، استقبال مردم محل از این مجلس است و استدلالشان این است که صفا، سوز، اخلاص و فضای معنوی که اینجا هست را کمتر جایی دیده‌اند.
چشمان مهربان ارباب، حتماً نگاه خواهد کرد به زلالی و خلوص این عزاداران بی‌ادعا.
و ای‌کاش تمام هیئت‌های‌ کاشانمان، این‌چنین، فارغ از هر حاشیه‌ای، به متن اصلی و هدف حقیقی عزاداری می‌پرداختند.
به امید آن روز!