کاشان نیوز-مقداد نمکی: این روزها در ساختار بلدیه پایتخت، به شعار قدیمی «شهر ما خانه ما» ولو بهصورت موقت، یکقدم نزدیکتر شدهایم.
«خانه»، ازجمله عناصر مهم در ساختار اجتماعی جامعه انسانی است که اجتماع روبه رشد را تضمین میکند و «شهر» دربرگیرندهی خانههایی است که جریان زندگی اجتماعی افراد را رقم میزند و نقش اصلی در اداره و مدیریت خانهها به عهده مادران است.
نگارنده بر این باور است که درباره نقش افراد برای مدیریت خانه یا مدیریت شهری، بهتر است بهجای واژهی «زن» بهعنوان محور مدیریت خانه و «مرد» بهعنوان اساس مدیریت بیرون از خانه، باید از واژههای «مادر» و «پدر» استفاده کنیم.
این روزها در پایتخت ایران و در نهاد مدیریت شهریِ آن به سرپرستی دکتر حسینی مکارم، قرار است اداره امور بهگونهای دیگر مدیریت شود.
نکته قابلتوجه دکتر حسینی مکارم در مقام شخص اول شهرداری تهران که در طول تاریخ مدیریت شهری این شهر بیسابقه است که البته نظرات مختلفی را نیز در پی خواهد داشت، ابلاغیه ضرورت انتصاب مدیران زن در سطوح مختلف شهرداری تهران است.
شاید عدهای آن را ابتکار عمل دانسته و باور به توانایی زنان در عرصه مدیریت را منشأ این تصمیم بدانند و برخی هم این تصمیمِ مدیری که برای یکزمان کوتاه، شهر را در قامت سرپرست اداره میکند، اقدامی مناسب برای تکریم جایگاه زنان ندانند.
گرچه هر تحلیلی زودهنگام است اما شاید این سؤال وجود داشته باشد که چرا سرپرست شهرداری تهران، مدیریت زنانه را بر مدیریت مردانه آنهم در نهاد پرتلاطمی مثل شهرداری رقمزده است؟
به این وصف پاسخ نگرانی برخی از این ابلاغیه اینکه کاش دوباره به توان بالای کارکنان شهرداری و بهویژه زنان نه با نگاه ابزاری بلکه با نگرش اعتقادی ایمان داشته باشیم و ورای حرفوحدیث، در عمل برای اداره شهر پدری کنیم و مدیریت شهری را نه به شکل موقت، حداقل برای یک دوره کامل دلسوزانهتر از همیشه، «مادرانه» پی بگیریم.
اگر «مادر» محور مدیریت «خانه» است برای این است که او خود را فدای خانه و خانواده میکند نه خانه و خانواده را فدای خود. به این وصف، شایسته است، مدیریت شهری در دوره جدید در فرصت پدری برای آبادی، مادری کند تا شهر فدا نشود و بار دیگر شعار «شهر ما خانه ما» را روی قلب و دل همه بخوانیم، نهفقط بر روی مخازن پسماند.
دیدگاه شما