اجتماعی , اخبار

کاشان نیوز-امیرعباس مهندس: از زمان باستان درخت سرو مقدس، مورد توجه و دارای ارزشی نمادین بوده تا جایی که همواره به نام درخت زندگی و نماد جاودانگی خوانده شده است. حتا در آیین و فرهنگ های مختلف اگر از جنبه تقدس آن کاسته شده اما از احترام ویژه‌ای برخوردار بوده و هست. اشاره شده که کاشت درخت سرو در گورستانها به واسطه همیشه سبزی و ایستادگی، ادامه زندگی و جریانی که متوقف نمی‌شود یادآور جهان زیرین نیز می‌باشد. در تصاویر کیمیاگری اغلب با مرگ همراه و مرتبط است. چوب صاف و معطر، سبزی همیشگی و استواری و راست قامتی آن در اساطیر کهن محل ارجاع امید و نظر به آسمان و فردا دارد. حتا عطر دل انگیز سرو را عطر تقدس گفته‌اند. سرو نماد عمر طولانی است. در ژاپن سرو را به واسطه سبزی همیشگی آن محل زندگی خدایان تلقی کرده و مورد پرستش واقع می‌شده است.
در کتاب فرهنگ نمادها تالیف ژان شوالیه و آلن گربران در خصوص سرو آمده سرو درخت عزاداری در کرانه‌های مدیترانه است و بدون شک مانند نمادگرایی تمام درخت‌های مخروطی به خاطر صمغ فاسد نشدنی و سبزی همیشگی برگ هایش جاودانگی و زندگی دوباره معنا شده است. جای تکرار ندارد که در سرزمین ایران علاوه بر این‌که همواره مورد عنایت و احترام بوده، جایگاه ویژه‌ای داشته و دارد. از سرو کاشمر گرفته تا سرو منجیل و تا سروهای باغ فین.
آثار امید بنکدار که تمامی نقش سرو و نمادی از درخت‌های همیشه سبز این دیار کهن دارد مخاطب را به اندیشه و مرور تاریخ می‌برد. تاریخی که ضمن قدر دانستن زندگی و گاهی بر این میراث بجا مانده جفای بسیاری رفته است. از قطع درخت سرو کاشمر و انتقال چوب آن به بغداد برای ساخت بارگاه خلیفه تا بی توجهی به درختان سرو در باغ فین و جای جای دیگر گفته شده است. امید بنکدار به این میراث گذشته و همراهی آن‌را با زندگی انسان مورد نظر قرار داده است. نقش زدن این سبز مقدس با رنگ طلایی بر بستر دست بافت‌های ایرانی که غالبن فرش بافته می‌باشند امری مبتنی بر اتفاق و تفنن نیست. بلکه نظر به جریانی دارد که روح آن در فرهنگ و زندگی جمعی ما ریشه داشته و دارد. اگرچه گاهی این دیرینه مهم عامدانه یا ناآگاهانه در قسمت ندیده انگاشته ذهن قرار گرفته باشد.
آثار هر نقاش راباید فراتر از رنگ و بوم، نور و سایه، سوژه یا موضوع نگریست. مشخص است همه این‌ها برای هنرمند وسایلی هستند به جهت بیان چیزی فراتر از احساس که آن‌را می‌توان مانیفستی مبنی بایدها، چرا و چگونه‌ها دانست.
بازتاب هر تغییر، یا بیان هر اتفاق نیاز به درک و درایت، اندیشه و شجاعت بیان دارد که همواره نشان دادن دگرگونی‌ها و تغییرات زمانه توسط هنرمند به بیان، ترسیم یا ارائه می‌رسد. در این راستا جریان نقاشی یا حتا شمایل نگاری نمی‌تواند بر پایه‌ی اتفاق رخ نماید. بی‌شک این تامل اندیشمندانه بسان درختی باور ریشه در آموخته‌ها، محیط باروری، دانش و اندیشه دارد که مانند سر شاخه های سرو هم‌چون شعله‌های آتش روبه سوی نور و آسمان دارند. سروهای نمادین و بی‌قید بنکدار در هر بستر و زمینه اي مخاطب را در تاملی هوشمندانه به سوی خود می‌خواند. این تعامل نمادین را می‌شود بسان نمادگرایی خاور زمین همانند نقاشی‌های ذن شاعرانه تلقی کرد. و می‌توان گفت این شاعرانگی در جاهایی میان دو امر عارفانه و نقادانه پاساژ می‌شود، که ارجاع اثر به جریان زندگی روزمره و گاهی به انتراع رهاشدگی مستتر در بکراند ذهنی نقاش می‌توان منتسب کرد.
آثار امید بنکدار در گالری زورخانه دانش‌پور بیان صریحی از نمادی کهن دارد که می‌شود نشان سنت‌های فرهنگی همراه با معیارهای فنی و ذوقی را در ارجاعات فرامتنی مشاهده و خوانش نمود.
امید بنکدار هنرمند فیلمساز و تصویر گری است که بسان سروهای دیرینه این سرزمین اگر چه آرام اما نمی‌تواند خاموش بماند، اگر بی صدا اما روایت‌گر هزار سال تاریخ، همواره در جریان زندگی هنری خویش سرزندگی شادی همراه با تامل را منتشر می‌کند.